محافل شيعى با آن مأنوس است و اين عقيده و انديشهاى است كه در دلوجان شيعيان و در خلال نسلها و پرورش يافتن پدران و مادران با آن ، توانسته است گنجينهء عظيمى از محبت و احترام و انتظار ظهور وى را بوجود آورد .
ازاينرو حضرت مهدى ارواحنا فداه بقيّة اللّه در زمين و حجّت او از خاندان رسالت و خاتم اوصياء و امامان ( ع ) مىباشد و پاسدار حريم قرآن و وحى آن و پرتوافكن نور خدا در زمين محسوب مىگردد . تمام ارزشها و الگوهاى اسلامى در شخصيت وى تبلور يافته و شبيه به نبوت و امتداد شعاع و پرتو رسالت است .
و در غيبت او مقاصدى بزرگ و اسرار و حكمت الهى و مظلوميت پيامبران و امامان اهل بيت ( ع ) و اولياء و مؤمنين كه بدست حاكمان ستمگر و سلاطين جور بوجود آمده ، نهفته است . و آرزوهاى مؤمنان با وعدهء پيامبر ( ص ) به ظهور مقدس آن حضرت قوّت و رونق مىگيرد و دلهاى غمزدهء آنان به شور و نشاط مىگرايد و درفش اسلام را با قدرت تمام به اهتزاز درمىآورند هرچند تندبادهاى مخالف بوزد و راه طولانى باشد . آنان با صاحب آن پرچم ، عهد و ميثاق بستهاند .
و اگر شيعه با سرمايهء زندگى معنوى خود ، با پيامبران و خاندان وى ارتباط داشته و معروف است ، براى اين است كه شخصيت امام مهدى ارواحنا فداه و مأموريت موعود او داراى جاذبهء ويژهاى در سيراب ساختن روح شيعه با عشق و اميد و مهر مىباشد .
* * * گروهى از اينكه شيعه نسبت به علماى خود احترام فراوان قائل است انتقاد مىكنند .
در حالى كه گروهى ديگر آن را ستوده و مورد تقدير قرار مىدهند ، شگفتى و انتقاد زمانى افزايش مىيابد كه مىبينند شيعه به مرجع تقليد و نائب امام مهدى ( ع ) احترام و تعظيم نموده و مقيّد به فتواى وى هستند . اما هنگاميكه اين شدت علاقه به امامان معصوم ( ع ) مىرسد ، عدهاى ما را به غلوّ و گزافهگوئى متهم مىسازند و حتى برخى از آنها در تهمت زدن افراط مىكنند و مىگويند : العياذ باللّه شيعه ، پيامبر ( ص ) و امامان ( ع ) و مراجع را خدا مىداند و آنها را پرستش مىكند .
ولى مسئله ، تنها احترام شديد شيعه و اطاعت و تقديس آنان نسبت به علماى ربانى و پيشوايان معصوم نيست ، بلكه در واقع دورى گزيدن و فاصله گرفتن ما مسلمانان از بينش
عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 377
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٣٧٧