ظاهرا مراد روايات موجود در منابع شيعه و سنى ، از نبرد مسلمانان با يهود در آخر الزمان همين نبرد است ، هم بدليل وجود شباهت در مضمون و تعبيرات آنها و هم بدليل رواياتى كه در تفسير اين آيه از قرآن
« بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ »
وارد شده كه به امام مهدى ( ع ) و يارانش تعبير شده است . كه قبلا در بخش مربوط به ايران ، بيان اين دلائل و غير آنها گذشت .
از مشهورترين روايات آن در منابع اهل سنت ، روايتى است كه مسلم و احمد و ترمذى آن را از پيامبر ( ص ) روايت كردهاند كه حضرت فرمود :
« قيامت بر پا نمىشود مگر آنكه بين مسلمانان و يهود كارزارى رخ دهد بگونهايكه مسلمانان همهء آنها را به هلاكت مىرسانند تا جائى كه اگر شخصى يهودى در پشت صخره و يا درخت پنهان شود آن سنگ و درخت به صدا درآيد و گويد : اى مسلمان ! اين يهودى است كه در پناه من مخفى شده ، او را هلاك كن مگر ( درخت ) « غرقه » كه از درختان يهود است » « 1 »
مشابه اين روايت را مسلم و ترمذى در كتاب فتن و بخارى در كتاب مناقب ص 25 از پيامبر ( ص ) نقل نمودهاند كه فرمود :
« يهوديان با شما به ستيز برمىخيزند امّا شما بر آنها مسلّط خواهيد شد »
چه اينكه در متن روايات مربوط به حضرت مهدى ( ع ) كه از طريق شيعه و سنى رسيده است ، در زمينهء بيرون آوردن صندوق مقدس و بخشهايى از كتاب آسمانى تورات و استدلال نمودن آن حضرت بوسيله آن بر يهوديان ، روايات متعددى وجود دارد . . . و به نظر مىرسد كه اين قضايا پس از پيروزى امام ( ع ) بر آنها و ورود آن بزرگوار به قدس اتفاق مىافتد . . .
* * * من در روايات ، رقم مشخّصى از نيروهايى را كه در اين پيكار شركت دارند ، چه نيروهاى مسلمانى كه همراه مهدى ( ع ) هستند و يا نيروهاى سفيانى و يهودى و غربى ، بدست
هامش
( 1 ) - تاج جامع الاصول ج 5 ص 356 و مسند احمد ج 2 ص 417 .