بود ، بويژه ازاينرو كه حكومت زمينهساز آنها ، چند ماه قبل از ظهور تأسيس مىشود ، همچنانكه ياران ايرانى امام ( ع ) نيز در مكه حاضر مىشوند ، بلكه حضرت داراى يارانى از خود مردم حجاز و مكه و حتى بين نيروهاى رژيم حجاز مىباشد .
در چنين فضاى موافق و مخالف ، امام مهدى ارواحنا فداه ، برنامهء نهضت خويش را از حرم شريف إعلان نموده و بر مكه استيلاء پيدا مىكند . البته طبيعى است كه روايات جزئيات اين برنامه را مشروحا بيان نمىكند . مگر آن مقدار كه در پيروزى انقلاب مقدس ، سودمند و مؤثّر است و يا لااقل ضرر و زيانى ببار نياورد .
بارزترين حادثهاى كه روايات بيان مىكند اين است كه حضرت مهدى ( ع ) در 24 و يا 23 ذى حجّه يعنى پانزده شب پيش از ظهور خويش جوانى از ياران و خويشان خود را جهت ايراد بيانيهء خود به سوى اهل مكه اعزام مىدارد ، امّا طولى نمىكشد بعد از نماز در حالىكه پيام حضرت مهدى ( ع ) و يا فرازهايى از آن را براى مردم مىخوانده دشمنان به او حملهور شده و به طرز وحشيانهاى وى را در داخل مسجد الحرام بين ركن و مقام به قتل مىرسانند و اين شهادت فجيع در آسمان و زمين اثر مىگذارد .
اين واقعه حركتى آزمايشى است كه فايدههاى بسيارى را دربر دارد از جمله چهرهء درندهخوئى حكام حجاز و نيروهاى كافر حامى وى را براى مسلمانان آشكار مىسازد و نيز اين حادثهء تلخ ، زمينه را براى نهضت حضرت مهدى ( ع ) كه بيش از دو هفته بعد از آن حادثه طول نخواهد كشيد فراهم مىسازد در اثر اين جنايت وحشيانه و شتابزده ، پشيمانى و ضعف بر تمام تشكيلات حكومتى آن سامان ، سايه مىافكند .
خبرهاى مربوط به شهادت اين جوان نيكسرشت در مكه ، در منابع شيعه و سنّى بطور متعدد و در منابع شيعه بيشتر است كه نام او را غلام ( نوجوان ) و نفس زكيّه ناميده است و برخى روايات نام وى را محمد بن حسن ذكر كرده است از امير مؤمنان ( ع ) روايت شده است كه فرمود :
« آيا نمىخواهيد شما را خبر دهم از آخرين فرمانرواى حكومت خاندان فلان ؟ عرض كرديم : آرى اى امير مؤمنان فرمود : كشته شدن نفس بيگناه در سرزمين حرم بدست گروهى از قريش ، سوگند به خدائى كه دانه را مىشكافد و جانها را مىآفريند بعد از اين واقعه بجز پانزده شب ، حكومتى براى آنان باقى نمىماند ، پرسيديم : آيا پيش از اين حادثه يا بعد
عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 311
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٣١١