سپاه خود كه مركب از ده هزار و يا بيشتر است رهسپار مدينه مىگردد .
شايان توجه است كه روايات ، آغاز نهضت امام ( ع ) را از مكّه : با واژههاى « ظهور ، خروج ، و قيام » بيان مىكند و به نظر مىرسد كه اين تعبيرات داراى يك مضمون باشند ولى برخى روايات بين ظهور و خروج فرق مىگذارد . و نهضت امام ( ع ) در مكه را « ظهور » و حركت وى را از آنجا به سوى مدينه « خروج » مىنامد و يادآور مىشود كه ظهور امام ( ع ) در مكه با حضور ياران خاص او انجام مىپذيرد در حالى كه خروج وى از مكه به سوى مدينه زمانى رخ مىدهد كه تعداد ياران حضرت به ده هزار تن برسد و لشكر سفيانى در زمين فرو رود ، از عبد العظيم حسنى رضوان اللّه عليه نقل شده كه فرمود :
« به امام جواد ( ع ) گفتم اميدوارم شما همان قائم اهل بيت محمد ( ص ) باشيد كه زمين را از عدلوداد پر مىنمايد همانگونه كه مملوّ از ظلم و بيداد شده باشد ، فرمود : اى ابو القاسم ما اهل بيت پيامبر ( ص ) جملگى قائم به امر خدا و هدايت كنندهء به دين خدا هستيم ، امّا من آن قائمى كه خداوند بوسيلهء او زمين را از لوث وجود كفار و منكرين پاك مىسازد و سراسر گيتى را از عدلوداد سرشار مىگرداند ، نيستم ، او كسى است كه ولادتش از مردم مخفى و شخص او از ديدهء آنها پنهان و به نام وى او را خواندن بر آنان حرام است او همنام رسول اللّه ( ص ) و هم كنيهء اوست و او كسى است كه زمين زير پايش پيموده مىشود و هر دشوارى بر او آسان مىگردد . . . ياران او به عدد اصحاب بدر سيصد و سيزده تن مىباشند و از دورترين نقاط جهان گرد او جمع مىشوند و اين فرمودهء خداوند است كه « هرجا باشيد خداوند همهء شما را گردهم مىآورد كه او بر هرچيز تواناست » چون اين تعداد از مردم زمين گرد او جمع شوند او ظهور مىنمايد و چون شمار يارانش به ده هزار رسد باذن خدا خروج مىنمايد و پيوسته دشمنان خدا را به هلاكت مىرساند تا اينكه خداوند متعال خشنود شود ، در اينجا عبد العظيم فرمود : گفتم : اى سرور من چگونه امام قائم از خشنودى خداوند آگاه مىگردد ؟ فرمود : چون خداوند ، رحم در دل او مىافكند . » « 1 »
و نيز اعمش از ابو وائل روايت كرده است كه امير مؤمنان ( ع ) بفرزندش حسين ( ع ) نگاه كرد و فرمود :
هامش
( 1 ) - بحار ج 51 ص 157 .