ابن حماد تعدادى روايت را در صفحات 89 ، 91 ، 92 نسخهء خطى خود ، دربارهء نفس زكيّهاى كه در مدينه و ديگرى كه در مكه بشهادت مىرسد آورده است ، از آن جمله روايتى است از عمّار ياسر كه مىگويد :
« چون نفس زكيه كشته شود و برادرش در مكه بقتل رسد در اثر اين ضايعه منادى از آسمان ندا برآورد كه : فرمانرواى شما فلانى است و او مهدى ( ع ) است كه زمين را پر از حق و عدالت سازد . » « 1 »
و نيز در كتاب يوم الخلاص به نقل از فتاوى سيوطى ج 2 ص 135 از پيامبر ( ص ) روايت شده است كه فرمود :
« مهدى خروج نمىكند مگر آنكه نفس زكيّه كشته شود و چون او بشهادت رسيد اهل آسمان و زمين بر قاتلان او غضبناك شوند ، آنگاه مردم نزد مهدى درآيند و چونان عروسى كه شب عروسى به خانهء شوهر مىبرند گرداگرد او جمع شوند »
من اين روايت را آنطور كه به ياد دارم در نسخهء خطى ابن حماد مشاهده كردم امّا هرچه جستجو كردم آن را نيافتم .
( اى پيامبر ) بگو حق آمد و باطل نابود شد ( ديو چو بيرون رود فرشته درآيد )
روايات ، در مورد كيفيت آغاز نهضت ظهور و زمان آن ، اندكى باهم تفاوت دارند ولى آنچه بهتر به نظر مىرسد اين است كه امام ( ع ) نخست در ميان سيصد و سيزده تن از ياران خود ظهور مىكند آنگاه غروب نهم محرم ، يك يك داخل مسجد الحرام شده و نهضت مقدس خود را بعد از نماز عشاء با ارسال پيام براى اهل مكّه آغاز مىكند . سپس ياران او در آن شب بر حرم و شهر مكه مسلّط مىشوند . . . و در روز دوازدهم محرم پيام خود را متوجه جهانيان به زبان و لغت آنان مىنمايد . . .
سپس تا وقوع معجزهء در زمين فرورفتن لشكر سفيانى ، در مكه باقى مىماند آنگاه با
هامش
( 1 ) - نسخهء خطى ابن حماد ص 91 .