معناى اينكه سير و سفر آنها بوسيلهء ابر در روز انجام مىگيرد ، اين است كه خداوند متعال آنان را به طريق معجزهآسا توسط أبر به مكه مىرساند ، چنان كه احتمال دارد مانند مسافران ديگر بوسيلهء هواپيما و گذرنامه كه نام شخص و نام پدر ، در آن ثبت مىشود رهسپار آن ديار شوند ، اما اينكه روايات ، به مورد حركت معجزهآسا تعبير كرده است ، چون در آن زمان هواپيما وجود نداشته است .
و شايد ملاك برترى و امتياز اين گروه بر آن دسته كه شبانگاه از بسترشان ناپديد مىگردند ، اين باشد كه آنها همان مؤمنان واقعى هستند كه با آن حضرت همكارى دارند و ما بدان اشاره كرديم و يا آنكه يارانى هستند كه امام ( ع ) قبل از ديگران در آن برهه با آنها ارتباط برقرار كرده و آنان را به انجام مأموريتهايى موظّف مىسازد . در حالى كه گروه ديگر ، آن شب را در منزل خود بسرمىبرند و هيچيك از آنان نمىداند كه در پيشگاه خداوند يكى از ياران امام مهدى ( ع ) محسوب شود ! ولى به سبب ميزان تقوا و خرد و آگاهىشان ، شايستگى احراز چنين مقام والايى را پيدا مىكنند و خداى سبحان آنان را برگزيده و شبانه به مكه مكرّمه منتقل مىسازد و شرفياب محضر مقدس مهدى ( ع ) مىشوند .
در پارهاى از روايات آمده است كه آنها در حالى كه بر بام خانههاى خود خوابيدهاند ، ناگاه اهل خانه آنها را نمىيابند و خداوند آنان را در آن لحظه به مكّه انتقال مىدهد ، اين مطلب اشارهء به اين معنا دارد كه ظهور آن حضرت در فصل تابستان و يا حدفاصل بين تابستان و پائيز واقع مىشود چنان كه اشاره خواهيم كرد ، و به اين معنا نيز اشاره مىكند كه شمارى از اين گروه ، از مردم مناطق گرمسيرند كه بر بام و يا حياط خانههاى خود مىخوابند .
در روايت آمده است كه زمان گردهمائى آنان در مكّه ، شب جمعه و شب نهم محرم است . امام صادق ( ع ) دراينباره مىفرمايد :
« خداوند سبحان آنان را در شب جمعه گردهم مىآورد و صبح جمعه جملگى در مسجد الحرام با آن حضرت دست بيعت و وفادارى مىدهند و هيچيك از آنان سرپيچى نمىكند » « 1 »
هامش
( 1 ) - بشارة الاسلام ص 210 بنقل از دلائل الامامهء طبرى .