از آن اتفاقى رخ مىدهد ؟ فرمود : در ماه رمضان صيحهء آسمانى كه شخص بيدار را بوحشت و ترس مىافكند و خوابيده را بيدار مىسازد و دختران را از پشت پرده بيرون مىآورد . » « 1 »
از آنجائى كه معناى جملهء « گروهى از قريش » نامفهوم است ، به نظر مىرسد كه اين جمله اشتباه شده باشد . در روايتى مرفوع « 2 » و طولانى كه آن را ابو بصير از امام صادق ( ع ) نقل كرده است آمده كه فرمود :
« قائم به ياران خود مىفرمايد : اى دوستان من اهل مكه مرا نمىخواهند ولى من براى اتمام حجّت ، نمايندهء خود را بهسوى آنان مىفرستم تا آنگونه كه شايستهء من است بر آنها حجت را تمام كند . . . ازاينرو يكى از ياران خود را فراخوانده و به دو مىگويد به مكه برو و اين پيام را به مردم آن سامان برسان و بگو : اى مردم مكه من پيامآور فلانى به سوى شما هستم ، كه چنين مىگويد : ما خاندان رحمت و كانون رسالت و خلافت الهى و از سلالهء محمد صلى اللّه عليه و آله و از تبار انبياء مىباشيم از آن زمان كه پيامبر ما به ملكوت اعلا پيوست تا امروز در حق ما ظلم شد و بر ما ستمها رفت و حقوق مسلّم ما پايمال گرديد اينك ما از شما يارى مىخواهيم و شما ما را يارى نمائيد وقتى آن جوان اين سخنان را ابلاغ مىكند ، بر او هجوم مىآورند و او را بين ركن و مقام به شهادت مىرسانند ، او همان « نفس زكيّه » است ، چون اين خبر به اطلاع امام مىرسد به ياران خود مىفرمايد : نگفتم به شما كه اهل مكه ما را نمىخواهند ؟ ياران ، حضرت را رها نمىكنند تا آنكه قيام مىنمايد و از كوه طوى با سيصد و سيزده نفر به تعداد رزمندگان جنگ بدر ، فرود مىآيد تا آنكه وارد مسجد الحرام شده و در مقام ابراهيم چهار ركعت نماز مىگزارد و آنگاه به حجر الاسود تكيه مىدهد و پس از حمد و ستايش خدا و ذكر نام و ياد پيامبر و درود بر او ، لب به سخن مىگشايد به گونهايكه كسى از مردم چنين سخن نگفته باشد »
چنان كه گفتيم : اين روايت مرفوعه است و طوى نام يكى از كوههاى مكه و راههاى ورود به آن است و آنچه دربارهء نفس زكيه آمده است ، اين است كه وى فردى است داراى ايمان قوى ، و آنچه در بيان چگونگى ظهور حضرت بهتر به نظر مىرسد اينكه آن بزرگوار و يارانش يكيك وارد مسجد الحرام مىشوند ، چنان كه خواهد آمد .
هامش
( 1 ) - بحار ج 52 ص 234 .
( 2 ) - روايتى است كه از بين سلسلهء سند و يا آخر آن يك يا چند نفر راوى حذف شده باشد .