كفن آن حضرت ، بدن شريفش را در زمينى كه متعلق به خودش بود و هماكنون نيز مرقد مطهرش در آنجاست ، به خاك سپرد و سقفى از بوريا و حصير بر قبر آن حضرت سرپا نمود ، تا زمانيكه توسط زينب دختر حضرت جواد ( ع ) بر قبر مطهر آن بزرگوار گنبد و بارگاهى بنا نمودند » « 1 »
از اين روايات چنين برمىآيد ، كه فاطمهء معصومه ، بسيار اهل عبادت و زهد و بزرگوارى بود ، همانند مادرش حضرت فاطمهء زهرا ( س ) ، آن بزرگوار در عين اينكه از سنّ كمى برخوردار بود ، نزد اهل بيت ( ع ) مقامى خاص و ارزش و اهميت والايى داشت چه اينكه اين مقام و منزلت حضرت ، نزد علماء و بزرگان قم نيز محرز بوده است زيرا براى ارج نهادن بمقام آن بانو از قم به طرف ساوه حركت كرده و به استقبال وى شتافتند و پس از رحلت آن بانو ، ساختمان نسبتا سادهاى بر مزارش ساخته سپس گنبدى بنا كردند و آنجا را زيارتگاه دوستداران اهل بيت قرار دادند و عدّهاى از آن بزرگان وصيت كردند كه در جوار حضرتش به خاك سپرده شوند .
در روايات آمده است كه سنّ مبارك حضرت معصومه ( س ) كمتر از بيست سال بوده است ، و شايد علّت اينكه ايرانيها آن حضرت را « فاطمهء معصومه » و يا « معصومهء قم » مىنامند بخاطر كمى سنّ آن بزرگوار باشد ، زيرا معصوم در لغت فارسى به معناى بيگناه مىآيد و از همينرو به طفل خردسال نيز كه بىگناه است معصوم مىگويند و شايد هم به جهت طهارت و پاكدامنى و عصمت آن حضرت از گناه باشد ، چون در مذهب شيعه عصمت بر دو نوع است : يكى عصمتى كه واجب است در امامان ( ع ) وجود داشته باشد و اين ، در مورد چهارده معصوم ( ع ) ثابت است و ديگر عصمتى كه جايز است و آن براى بزرگان و اولياء خدا ثابت است كه مقدس و پاك از گناهان و آلودگيهايند .
* * * از روايت بعدى كه از امام رضا ( ع ) نقل شده است ، ظاهر مىشود كه امامان ( ع ) ، از به دو تأسيس شهر قم ، مردم اين شهر را بعنوان ياران حضرت مهدى ( ع ) بشمار آوردهاند و
هامش
( 1 ) - بحار ج 60 ص 219 .