و از هشام بن حكم نقل شده است كه گفت : چون طالب حق خروج كرد به ابو عبد اللّه ( امام صادق ( ع ) ) گفته شد : « آيا اميدواريد اين شخص يمنى باشد ؟ حضرت فرمود : خير ، يمنى دوستدار على است و اين شخص از آن حضرت بيزارى مىجويد » « 1 » و در همين روايت آمده است كه « يمنى و سفيانى همچون دو اسب مسابقه هستند و هريك مىكوشد كه از ديگرى سبقت جويد » .
و در پارهاى از روايات دربارهء حضرت مهدى ( ع ) وارد شده است :
« او از يمن و آبادىاى به نام كرعه خروج مىكند . »
بعيد نيست كه منظور از اين شخص همان يمنى باشد كه قيام خود را از اين منطقه آغاز مىكند ، زيرا آنچه در روايات ثابت و متواتر است . اين است كه مهدى ( ع ) از مكه و مسجد الحرام قيام مىكند .
در كتاب بشارة الاسلام آمده است :
« آنگاه ، فرمانروائى از صنعاء بنام حسين يا حسن ، قيام مىكند و با قيام او فتنهها از ميان مىرود ، خجسته و پاك ظاهر مىشود و در پرتو او ظلمت از بين مىرود و حق بعد از پنهان شدن ، بوسيله او آشكار مىگردد . » « 2 »
* * * و اينك ، بررسيهايى چند دربارهء انقلاب و قيام يمنى :
امّا نقش آن . بطور طبيعى ، انقلاب زمينهساز حضرت مهدى ( ع ) در يمن كه سهم و نقش عمدهاى در مساعدت نهضت آن حضرت و يارى رساندن به انقلاب حجاز دارد . . و ياد نشدن اين نقش در روايات ، وجود آن را نفى نمىكند . بلكه ممكن است به جهت حفظ و زيان نرسيدن به آن باشد و ما به زودى در مبحث نهضت آن حضرت خواهيم گفت كه نيروى انسانىاى كه در مكه و حجاز قيام مىكند تشكيل دهندهء سپاه حضرت مهدى ( ع ) است ، بطور عمده و اساسى از ياوران حجازى و يمنى وى خواهند بود .
امّا نقش يمنىهاى زمينهساز در عراق :
هامش
( 1 ) - بحار ج 52 ص 75 .
( 2 ) - بشارة الاسلام ، ص 187 .