نام او فرا مىخوانند و اين شخص نيز يكى از افراد همان امت مىباشد .
2 . اين امامِ شاهد ، گاه پيامبر است و گاه در زمانهاى فترت كه پيامبرى در آنها نيست از اوصياى پيامبران مىباشد . مانند عصر حاضر و عصرهاى ديگرى كه پس از زمان حضرت خاتم الانبياء حضرت محمد صلى الله عليه و آله آمده است .
زيرا آيات ، مطلق بوده و شامل همه زمانها مىشود ؛ چنان كه ظاهر آيه ، همين مطلب را تأييد مىكند . پس امامِ شاهد بر اعمال ، در عصر حاضر ما نيز موجوداست .
3 . اين امامِ شاهدِ زمان ما ، بايد زنده هم باشد و از آيهاى كه قرآن كريم از زبان حضرت عيسى عليه السلام نقل كرده است ، دليل اين مطلب روشن مىشود .
4 . اين امامى كه شاهد بر اهل زمان خويش است بايد مؤيد به عنايت الهى بوده و از كسانى باشد كه خداوند متعال گونهاى از ولايت تكوينى را به او اعطا كرده باشد تا وى به واسطهء آن نيروى ولايى بتواند به درك حقيقت اعمال افراد امت خود كه در روز قيامت به نفع يا ضرر آنها شهادت مىدهد قادر باشد و مظهر اين تأييد و فضل الهى اين است كه قسمتى از علم كتاب يا همه علم كتاب در نزد او موجود باشد .
5 . از آنجا كه ما در زمان خود چنين شخصى را با اين مشخصات به صورت آشكار و ظاهر در روى زمين نمىبينيم ناچار بايد معتقد به غيبت ظاهرى او بشويم ؛ يعنى بايد اعتقاد پيدا كنيم كه وى زنده است اما از چشمان ما غايب است و در همان حال غيبت به كارهايى مىپردازد كه وى را سزاوار مقام شهادت و احتجاج خداوند متعال بر ما در روز قيامت مىگرداند .
6 . از طرق اهل سنّت و شيعه اثبات شده است كه در نزد حضرت امام على عليه السلام و پيشوايان از اولاد آن حضرت عليهم السلام علم الكتاب - / به حسب آنچه قرآن كريم بدان تصريح كرده - / موجود بوده است به گونهاى كه بر كسى غير آن
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 85
مساهمون: منذر حكيم
ص٨٥