كردهاست . اين دلايل با فراهم بودن شرايطى كه گذشت ، مانند عصمت ، تصريح پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامانى كه امامتشان اثبات شده است كه پدران بزرگوار امام عصر عليهم السلام مىباشند بر امامت آن حضرت دلالت دارد ، چه اينكه معجزاتى هم از حضرت مهدى عليه السلام در زمان غيبت صغرى و بلكه غيبت كبرى به اثبات رسيده است . به اضافهء اينكه آن حضرت در مقام عمل نيز به آن مقدار كه برايش امكانپذير است ، مسئوليتهاى امامت را در زمان غيبت به انجام مىرساند تا احتجاج به وى در روز قيامت بر اهل زمانش محقق گردد و همهء اين مطالب در كتابهايى كه دانشمندان مكتب اهل بيت عليهم السلام تأليف نمودهاند آمدهاست « 1 » .
در اين جا كافى است به اين مطلب اشاره كنيم كه بعضى از اين كتابها بسيار قبل از ولادت حضرت امام مهدى عليه السلام نوشته شده است ؛ زمانى كه حتى به يك قرن مىرسد و در اين كتابها احاديث شريفى وجود دارد كه بر امامت آن حضرت تصريح نموده و از غيبت آن حضرت و طولانى شدن آن خبر داده است و اين روشنترين شاهد بر صحت اين روايات و اين كتابها است ، چنان كه دانشمندان نيز به اين امر استدلال كردهاند زيرا وقوع غيبت بهترين تصديق كنندهء رواياتى است كه قبل از وقوع غيبت از آن خبر دادهاند و اين خود بهترين دليل است كه اين روايات از سرچشمههاى وحى الهى سرچشمه گرفتهاست « 2 » .
هامش
( 1 ) . در اين زمينه مىتوانيم به كتاب هايى مانند : « منتخب الاثر فى الامام الثانى عشر » تأليف آيت الله شيخ لطف الله صافى كه بسيارى از روايات نقل شده از طرق اهل سنّت و شيعه را جمع نموده است همچنين به كتاب : « اثبات الهداة فى نصوص والمعجزات » تأليف شيخ حر عاملى ، و كتاب : « فرائد السمطين » نوشته حموينى شافعى و كتاب : « ينابيع المودّة » نوشته حافظ قندوزى حنفى و بسيارى كتب ديگر مراجعه كنيد .
( 2 ) . براى اطلاع بيشتر از اين استدلال مىتوانيد به مقدمهء كتاب كمال الدين تأليف شيخ صدوق ص 12 و فصل پنجم از الفصول العشره فى الغيبة تأليف شيخ مفيد ، همچنين رسالهء پنجم از رسائل الغيبة و همچنين كتاب غيبت شيخ طوسى / 101 به بعد و كتاب اعلام الورى تأليف شيخ طبرسى 2 / 257 به بعد و كشف المحجة تأليف سيد بن طاوس / 104 و ديگر كتابهاى استدلالى مراجعه نماييد .