درجه بالايى از عدالت باشد تا شايستگى قيام به مسئوليت هدايت و شهادت را داشته باشد . همچنين بايد از ذريه حضرت ابراهيم عليه السلام باشد چرا كه بقاى امامت در نسل ابراهيم در آيات كريم ثابت شده است ، همچنين بايد از جانب رسول اكرم صلى الله عليه و آله يا كسى كه امامت او بعد از حضرت رسول به اثبات رسيده باشد مورد تصريح قرار گرفته باشد و يا به دست او معجزات و كارهاى خارق عادت انجام شده باشد كه ارتباط او را با آسمان و صحت ادعاى امامتش را به اثبات برساند .
مصداق « امام » در زمان ما
حال بايد ديد كه در زمان ما چه كسى داراى اين صفات مىباشد ؟
واضحاست كه در زمان ما نه چنين شخصى كه داراى اين صفات باشد پيدا مىشود و نه هيچ شخص آشكارى در جامعهء ما ادعاى چنين امرى را دارد . پس آيا عدم وجود شخص آشكارى كه داراى اين صفات باشد به معنى خالى بودن زمان ما از چنين امامى است ؟
طبيعتاً جواب منفى است . چرا كه با دلالت صريح آيات سورهء اسرا تناقض دارد . در اين صورت جز يك اعتقاد راه ديگرى در برابر ما باقى نمىماند و آن اين است كه معتقد شويم به چنين امامى به صورت پنهان در جامعهء ما وجود دارد و بدانيم او به اندازهاى كه براى احتجاج بر اهل زمانش در روز قيامت لازم است به امور مردم رسيدگى مىنمايد كه اين ، يكى از وظايف امام حتى در زمان غيبت است .
اين همان اعتقاد مكتب اهل بيت عليهم السلام در رابطه با مهدى منتظر عليه السلام و ويژگى خاص اين مكتب است .
مكتب اهل بيت عليهم السلام دلايلى از عقل و نقل بر اثبات نظريه خود ارائه