تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 256

مساهمون:

ص٢٥٦
حضرت به حساب آورده ، خود را به تمام صفات جهادى ، عقيدتى و اخلاقى كه براى شركت در قيام بزرگ امام زمان - / عجّل اللَّه فرجه - / لازم است بيارايد . كه در غير اين صورت منتظر واقعى نخواهد بود . « انتظار فرج دو گونه است : انتظارى كه سازنده است ، تحرك بخش است تعهد آور است ، عبادت است ، و بلكه بافضيلت‌ترين عبادت است و انتظارى كه ويرانگر است ، بازدارنده است ، فلج كننده است و نوعى « اباحيگرى » محسوب مىشود . . . . اين دو نوع انتظار معلول دو نوع برداشت از ظهور عظيم تاريخى مهدى موعود عليه السلام است . . . برداشت قشرى از مردم از مهدويت و قيام و انقلاب موعود عليه السلام اين است كه صرفاً ماهيت انفجارى دارد ، فقط و فقط از گسترش و اشاعهء و رواج ظلم‌ها ، تبعيض‌ها ، اخنتاق‌ها ، حق كشىها و تباهىها ناشى مىشود . . . آن گاه اين انفجار رخ مىدهد و دست غيب براى نجات حقيقت . . . از آستين بيرون مىآيد . . . پس بهترين كمك به تسريع در ظهور و بهترين شكل انتظار ، ترويج و اشاعهء فساد است . . . از آيات استفاده مىشود كه ظهور مهدى موعود عليه السلام حلقه‌اى است از حلقات مبارزهء اهل حق و اهل باطل كه به پيروزى اهل حق منتهى مىشود ؛ سهيم بودن يك فرد در اين سعادت موقوف به اين است كه آن فرد عملًا در گروه اهل حق باشد . . . از روايات نيز استفاده مىشود كه همزمان با ظهور مهدى گروه سُعَدا و گروه اشقِيا هركدام به نهايت كار خود برسند . سخن در اين نيست كه سعيدى در كار نباشد و فقط اشقيا به منتهى درجهء شقاوت برسند . در روايات اسلامى سخن از گروهى زبده است كه به محض ظهور امام به آن حضرت ملحق مىشوند . . . بلكه فرضاً اگر اهل حق از نظر كميت قابل توجه نباشند از نظر