تفاوت عمل مؤمنان به مقتضيات انتظار حقيقى دارد و هر چه مرتبهء انتظار مؤمن بالاتر برود فوايد و آثار مبارك آن نيز بيشتر خواهد بود . اين امر طبيعتاً به ميزان پياده كردن حقيقت و مقتضيات انتظار باز مىگردد و به همين دليل بايد معنى حقيقى آن را بشناسيم . در بخش بعد به اين مهم خواهيم پرداخت .
حقيقت انتظار
انتظار عبارت از : « حالتى روحى است كه پيامدش ، آماده شدن براى چيزى است كه انتظارش را مىكشيم و ضدّش نااميدى است . پس هرچه انتظار شديدتر باشد ، آمادگى براى رسيدن به مطلوب بيشتر خواهد بود . ديدهايد كه چون هنگام بازگشت مسافرى فرا مىرسد هرچه به زمان آمدنش نزديكتر مىشويد ، آمادگى شما براى آمدنش بيشتر مىشود ؛ بلكه ممكن است شدت انتظار خواب را از چشمانتان بربايد ؟
همان گونه كه انتظار از اين نظر داراى شدت و ضعف است ، از حيث ميزان محبت به شخص مورد انتظار نيز متفاوت است و هرچه محبت منتظِر به منتظَر بيشتر باشد ، آمادگى او براى ديدار محبوب بيشتر ، و فراقش دردناكتر خواهد بود ، بدان سان كه ممكن است منتظِر را از امورى كه با حفظ جانش ارتباط دارد غافل كرده ، ابداً توجهى به دردهاى جانكاه و مصيبتهاى شديدى كه در اين راه به دو مىرسد نكند .
پس هر چه اشتياق مؤمنى كه منتظر مولاى خويش است به مولا بيشتر مىشود ، كوششهاى او هم در راه آماده ساختن خود براى آمدن مولا بيشتر مىشود ؛ آمادگى به وسيلهء ورع و پرهيزگارى ، تلاش در راه تهذيب نفس ،