دورى گزيدن از اخلاق ناپسند و آراستگى به اخلاق پسنديده ، تا بدين وسيله حتى در زمان غيبت نيز به سعادت ديدار و مشاهدهء جمال مولايش نايل آيد .
چنانكه اين مطلب براى بسيارى از صالحان به وقوع پيوسته است .
به همين جهت است كه مىبينيد معصومين عليهم السلام در رواياتى كه گذشت و ديگر روايات اين باب ، تأكيد فراوانى بر تهذيب نفس ، آراستگى صفات و مداومت بر بندگى خداوند مىنمايند . حتى روايت ابو بصير بر اين نكته دلالت دارد كه نيل به چنين سعادتى متوقف بر انجام چنان كارهايى است ؛ آنجا كه امام صادق عليه السلام مىفرمايند :
هر كس از بودن در زمرهء اصحاب قائم شادمان مىشود ، بايد منتظر او باشد و همواره در حال انتظار ، به مقتضاى ورع و در راه كسب اخلاق پسنديده عمل نمايد . پس اگر چنين كسى پيش از قيام قائم بميرد براى او اجر و پاداشى خواهد بود كه گويا زمان ظهور قائم را درك كرده است . . .
شكى نيست كه هر قدر چنين انتظارى شديدتر باشد مقام و جايگاه و ثواب صاحبش در نزد خداوند متعال بيشتر خواهد بود » « 1 » .
انتظار يعنى : « انتظار فرج آل محمد عليهم السلام در هر آن و ترقيب به روز ظهور دولت قاهره و سلطنت ظاهرهء مهدى آل محمد عليهم السلام و پر شدن زمين از عدل و داد و غالب شدن دين قويم بر جميع اديان كه خداى تعالى به نبى اكرم خود خود خبر داده و وعده فرموده ، بلكه بشارت آن را به جميع پيغمبران و امم داده كه چنين روزى خواهد آمد كه جز خداى تعالى كسى را پرستش نكنند و چيزى از دين نماند كه از بيم احدى در پردهء ستر و حجاب بماند » « 2 »
هامش
( 1 ) . مكيال المكارم 2 / 152 - 153 .
( 2 ) . النجم الثاقب / 428 چاپ علميهء اسلاميه .