تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 225

مساهمون:

ص٢٢٥

4 . آزمون مقدماتى نسل ظهور

در خلال اوضاع و شرايط سخت و ناگوارى كه با غيبت امام زمان عليه السلام همراه مىباشد ، آمادگى و پختگى لازم مردم جهان و به خصوص شيعيان ، براى اين امر بيشتر مىگردد و آشكار است كه ايمان به آن حضرت و غيبتش به خودى خود عامل مهمى در تقويت ايمان و نيز كسانى است كه بر سر ايمان خود به آن حضرت پايدار مانده‌اند . چرا كه ايمان به غيبت ، خود مرتبهء بالايى از مقام يقين و ايمان به غيب بوده و مردم را از اسارت ماديات و محسوسات رهايى مىبخشد تا تنها به آنچه مىبينند ايمان نداشته باشند . آيات اول سورهء بقره ، ايمان به غيب را يكى از صفات بارز افراد پرهيزگار برمىشمارد و اين احاديث ، اين صفت مهم اهل ايمان را به عنوان روشنترين مصداق غيب و ايمان به آن ، بر ايمان به حضرت مهدى - / عجّل اللَّه فرجه - / در زمان غيبتش تطبيق نموده‌اند . خصوصاً هنگامى كه طولانى بودن اين غيبت را نيز در نظر داشته باشيم « 1 » . به همين جهت مىبينيم : اين احاديث شريف مؤمنان عصر غيبت را كه عليرغم همه شك‌ها و شبهه‌هاى اعتقادى كه از عدم حضور آن حضرت ناشى مىشود ، بر شريعت اسلام و سيرهء مهدوى ثابت قدم و پايدار مانده‌اند به شدت تعريف و تمجيد مىنمايد . به همين دليل در مىيابيم كه نفس غيبت ، يكى از عوامل آماده شدن ياوران حضرت مهدى - / عجّل اللَّه فرجه - / مىباشد . چرا كه ايمان به امام غايب ،
هامش
( 1 ) . كفايةالاثر / 56 ، ينابيع المودة / 422 .