صفت در اتباع امام زمان عليه السلام نيز پيدا شده و در وقت ظهور در آنان موجود باشد و شايد مقصود احاديث شريف كه مىفرمايند : « تا بر گردن او بيعتى از طاغوتى نباشد » همين معنى باشد .
پيدا است كه چنين نقش قاطعى باعث مىشود كه ظالمان و ستمگران ، پيش از آغاز اين حركت و آماده شدن شرايط مناسب و تعداد لازم از انصار و ياوران آن حضرت ، به شديدترين وجه جلوى اين كار را گرفته ، آن حضرت را از بين برده يا حضرتش را وادار به سازش با ظالمان و ستمگران نموده او را مجبور كنند تا فعاليتهاى خود را به صورت نيمه فعال در آورد ؛ سياستى پدران بزرگوارش نيز در قبال ظالمان و ستمگران از آن استفاده مىنمودند . اين مسأله خطرهاى زيادى را در بر داشت . مانند تضعيف روحيه ظلم ستيزى در نزد مؤمنان كه مىديدند امامشان كه مكلف به از بين بردن كامل ظلم و ستماست ، در برابر ستمگران كاملًا سكوت كرده است . به علاوه اينكه بر فرض اتخاذ اين موضعگيرى منفى باز هم امكان جلوگيرى از فتنههاى ستمگران و تلاشهاى مستمر آنان براى رها شدن از دست آن حضرت و كشتن آن بزرگوار حاصل نمىگرديد . در غير اين صورت ، مىبايست قبل از حاصل شدن عوامل لازم براى پيروزى براى انجام مأموريت خود قيام كند كه اين هم به معنى كشته شدن آن بزرگوار قبل از دستيابى به هدف بزرگ خود مىباشد .
به همين دليل بايد قبل از تكميل شرايط لازم براى آن حركت اسلامى از ظهور خوددارى كرده و در پس پردههاى غيبت مستتر بماند تا بتواند رفته رفته به فعاليتهاى خود در زمينهء فراهم آوردن عوامل لازم براى پيروزى در مأموريت بزرگ زمان ظهور خود اقدام نمايد .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 227
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٢٧