حضرت مهدى عليه السلام همهء فعاليتهايى را كه اين سفيران از طرف آن حضرت به انجام مىرساندند ، حتى در رابطه با پاسخگويى به سؤالات عقيدتى مؤمنان كه شايد خود اين سفيران هم مىتوانستند با دانش خود به آن پاسخ گويند ، به صورت دائم و مستقيم نظارت و راهنمايى داشته است ؛ اين كار به فعاليتهاى اين نايبان و سفيران رنگ و وجههء شرعى مىداده است . اين مطلب را مىتوان از رواياتى چند دريافت . مثلًا روايتى كه شيخ طوسى در كتاب غيبت در ضمن حديثى طولانى در رابطه با جواب دادن سفير سوم امام زمان عليه السلام حسين بن روح به سؤالى عقيدتى كه يكى از مؤمنان در رابطه با شهادت حضرت امام حسين عليه السلام از او كرده بود ، نقل مىكند ؛ آنجا كه از راوىِ حديث ، محمد بن ابراهيم كه خود در مجلسى كه حسين بن روح به اين سؤال پاسخ داده بود حضور داشته ، چنين نقل مىكند : محمد بن ابراهيم بن اسحاق - / رضى الله عنه - / گويد : فرداى آن جلسه ، به نزد ابوالقاسم حسين بن روح قدس سره بازگشتم و در دل مىگفتم : آيا او پاسخ سؤال ديروزى را از پيش خود داده است ؟
هنگامى كه به نزد او وارد شدم ، بدون اينكه سخنى بگويم به من گفت : اى محمد بن ابراهيم اگر از آسمان به زمين پرت شوم و پرندگان آسمانى مرا بربايند يا بادى سهمگين مرا به مكانى دور بيندازد براى من دوست داشتنىتر است از اين كه در دين خدا به رأى و نظر خود تكلّم نمايم ، بلكه هر چه مىگويم از اصل و حجّت خداوند - كه صلوات و سلام خدا بر او باد - شنيده شده است « 1 » .
پيدا است كه همان اوضاع سياسى كه بر امام زمان عليه السلام واجب كرد تا پسِ
هامش
( 1 ) . غيبت طوسى / 198 - / 199 .