عسكرى عليه السلام در سازمان وكيلان تغييرى مهم روى داد و آن تغيير اين بود كه حضرت مهدى عليه السلام منصب جديدى در اين سازمان به وجود آوردند ؛ آن منصب ، تعيين وكيل خاص يا سفير عام ميان آن حضرت و مؤمنان بود . و اين منصبى بود كه در زمان ائمه گذشته نيازى به آن نبود ، چرا كه در زمان سابق امام ، ظاهر و آشكار بود و همهء وكيلان مىتوانستند به هر صورت شده با امام عليه السلام ارتباط برقرار نمايند ، پس نيازى به وكيل و نايب خاصى كه از آن حضرت نيابت نمايد نبود . اما عدم ظهور امام عليه السلام در زمان غيبت صغرى ، ايجاد اين پست مهم را در اين سازمان اقتضا مىكرد تا چنين شخصى مرجع خاص مؤمنان باشد ؛ مؤمنانى كه در زمان سابق به داشتن يك امام آشكار در يك عصر عادت كرده بودند .
تعيين اين وكيل خاص و يا سفير خاص از جانب حضرت مهدى عليه السلام به صورت مستقيم صورت مىگرفت و عادتاً به وسيلهء صدور يك توقيع كه به صورت مستقيم تبليغ و ارائه مىگرديد به انجام مىرسيد . چنان كه دربارهء وكيل اول اين كار انجام شد و در بعضى موارد وكيل بعدى از طريق اعلام وكيل سابق مشخص مىگرديد .
رهبران شيعه در عصر غيبت صغرى و اصحاب چهارگانهء حضرت مهدى عليه السلام كه در طول دوران غيبت صغرى متولى اين پست مهم بودند از اين قرارند : عثمان بن سعيد عمرى ؛ همان كه دانستيم وكيل حضرت امام هادى ، امام عسكرى ، و سپس حضرت امام زمان عليه السلام بوده است ، پس از او پسرش عمرو بن عثمان ، جانشين او گرديد ، پس از وى حسين بن روح و آخرين اين سفيران خاص يا نواب اربعه على بن محمد سمرى - / رضى الله عنهم اجمعين - / بوده است .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 197
مساهمون: منذر حكيم
ص١٩٧