مىبايست در زمان غيبت كبرى به انجام برساند و يكى از اين مقدمات ، ايجاد همين اطمينان قلبى به وجود و امامت آن حضرت در مردم بود . آن حضرت اين مهم را با ديدارهايى كه با افراد مورد اعتماد انجام مىدادند ، همچنين به وسيلهء ابراز كرامتها و معجزاتى كه از كسى جز امام عليه السلام ساخته نبود ، براى بعضى از مردم ، و راههاى ديگر ، به مرحلهء اجرا در مىآوردند ؛ اين كارها در روايات تاريخى كه از زمان غيبت صغرى سخن به ميان آورده و دانشمندان آنها را در كتابهاى خود ثبت و ضبط نمودهاند آمدهاست « 1 » .
تكميل ساير نيازمندىهاى امت در رابطه با معارف اسلامى
ائمهء اهل بيت عليهم السلام در طول بيش از دو قرن ، به تبليغ بخش بسيار زيادى از نيازمندىهاى امت اسلام در زمان غيبت كبرى كمر همّت بستند ؛ مسائلى مانند معارف قرآن كريم و سنّت جد بزرگوارشان حضرت سيدالمرسلين صلى الله عليه و آله و حاصل تلاش آن بزرگواران ، ارائهء چهرهاى از اسلام ناب و دين استوارى بود كه خداوند تبارك و تعالى همگان را به پيروى از آن و عمل مطابق با دستوراتش فرمان داده بود ؛ ريسمان محكمى كه در جوامع روائى اسلام از آن به عنوان ثقلين ياد شده و تمسك به اين دو ركن را باعث نجات از گمراهى و مرگ جاهلى شمردهاند .
اين ميراث گرانسنگ ، مشخص كننده حدود و مرزهاى مسائل معارفى و روشنگر قواعد و اصول استنباط شرعى از طريق ميراث روائى پربارى است كه
هامش
( 1 ) . ر . ك كتابهايى كه در زمينه غيبت نوشته شده است ؛ رواياتى كه در رابطه با تشرف به خدمت امام زمان عليه السلام در عصر غيبت كبرى وارد شده است . بسيارى از اين روايات را سيد بحرانى در كتاب تبصرةالولى جمع آورى نموده است .