گردآوردن تجربيات و شايستگىهاى روحى و معرفتى در جهت آمادگى براى ظهور باشد .
پيامبر اكرم و ائمه عليهم السلام از اهل بيت آن حضرت هر چه به زمان غيبت امام زمان نزديكتر مىشدند ، گامهاى بيشترى برداشته و اقدامات عميقتر و فراگيرترى براى زمينه سازى و آماده كردن مردم براى غيبت انجام مىدادند .
مانند خبر دادن از حتمى بودن غيبت ، مخفى بودن ولادت صاحب غيبت ، گسترش دامنهء عمل سازمان وكلا و قرار دادن معارف اسلامى مورد نياز امت در اختيار آنان ، مانند قواعدى كه استنباط احكام شرعى و ديگر امور بر اساس آنها استوار است . اما با همهء اين احوال ، زمينه سازى كامل براى غيبت ، محتاج به گامهاى تكميلى و نمونههاى تطبيقى ديگرى بود كه بتواند اين برنامهها را تأكيد و تبيين نمايد و اين همان كارى بود كه حضرت مهدى عليه السلام در مدت غيبت صغرى آن را به انجام رساندند . آن حضرت در اين برهه از زمان كه مرحلهء انتقال از زمان ظهور كامل ائمه عليهم السلام به زمان غيبت كامل امام زمان عليه السلام مىباشد همواره همين راه را در پيش گرفته بودند و در واقع غيبت صغرى آخرين گام در راه زمينه سازى براى غيبت كبرى بوده است .
ما اين حقيقت را از طريق تحليل سيره و اهداف حضرت مهدى عليه السلام در زمان غيبت صغرى و مقايسهء اين اهداف با ويژگىهاى خاص زمان غيبت كبرى به روشنى در مىيابيم . به همين دليل ، اهداف و سيرهء آن حضرت را در غيبت صغرى از اين ديدگاه بررسى مىكنيم تا ارتباط ميان سيرهء آن حضرت در زمان غيبت صغرى و كبرى آشكار گردد .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 189
مساهمون: منذر حكيم
ص١٨٩