تبارك و تعالى كه داننده همه غيبها است سرچشمه و نشأت گرفتهاند و اين خود مىتواند جبران كنندهء ضعف و يا ارسال سند « 1 » بعضى از اين روايات بوده آن را جبران نمايد .
شيخ صدوق رضوان الله عليه مىفرمايد : « همهء ائمهء اطهار عليهم السلام خبر از غيبت حضرت مهدى عليه السلام دادهاند و در رواياتى كه از آن بزرگواران نقل شده و كم و بيش 200 سال قبل از غيبت آن حضرت در نامهها و كتابها تدوين و نگهدارى شده است ، اوصاف آن غيبت را براى شيعيان خود تشريح و تبيين نمودهاند ، و هيچ يك از اصحاب و پيروان ائمه عليهم السلام نيست كه اين دسته از روايات را در مجموعههاى روايى و كتابهاى خود ننوشته و در تأليفات خود نياورده باشد ؛ اينها كتابهايى هستند كه به اصول مدوّن معروف بوده و از سالها پيش از غيبت ، در نزد شيعهء آل محمد محفوظ مىباشند . . .
نويسندگان اين كتابها از دو حال خارج نبودهاند : يا پيشاپيش از غيبتى كه بعدها واقع شد آگاه بوده و آن را قبل از پيدايش ، در كتابهاى خود نوشتهاند كه اين فرض ، محال است و كسانى كه اهل عقل و بررسى مسائل هستند مىدانند كه چنين چيزى ممكن نيست و يا اينكه در كتابهاى خود دروغى نوشتهاند و دروغشان به صورت اتفاقى به حقيقت پيوسته و آنچه سالها بعد به وقوع پيوسته دقيقاً مطابق با دروغى بوده كه اين نويسندگان در شهرهاى مختلف و زمانهاى مختلف و كتابهاى مختلف نوشتهاند . اين فرض نيز مانند فرض اول محال است ، پس راهى باقى نمىماند كه بگوييم : آنان مسأله غيبت را از پيشوايان معصوم خود - كه آنها نيز حافظان وصيت رسول خدا
هامش
( 1 ) . ارسال سند يعنى راويان موجود در سند حديث از نظر زمانى با هم متصل باشند .