منصبى كه دارندهء آن حتماً شايستگى رهبرى مسلمانان و حكومت ظاهرى را نيز دارا است . پس كلمه امر در اين حديث شريف از نوع همان معنايى است كه در سوره شريف نساء آنجا كه از ( أولوالأمر ) سخن به ميان آورده ، وارد شده است . آيه چنين است :
« يَأَيهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسولَ وَ أُولى الأَمْرِ مِنكمْ » ؛
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [ نيز ] اطاعت كنيد « 1 » .
اين همان آيهاى است كه دلالت بر عصمت اولوالأمر دارد چرا كه آنان در مسأله خلافت و ولايت و فرمان خداوند متعال مبنى بر وجوب اطاعت و فرمانبردارى از آنها با حضرت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله شريك هستند و به اين دليل كه خداوند متعال در اين آيه به صورت جزمى و قطعى همگان را به فرمانبردارى از آنان دستور داده است و كسانى كه خداوند متعال به صورت قطعى و يقينى مردم را به فرمانبردارى از آنان دستور بدهد حتماً بايد از هر گونه خطا و اشتباهى معصوم باشند چنان كه فخر رازى در تفسير خود به اين معنى اشاره نموده است « 2 » .
پس ناچار بايد در زمان ما نيز شخصى از قبيلهء قريش وجود داشته باشد كه امر جانشينى پيغمبر به اين معنى به دست او سپرده باشد و دين خداوند متعال به واسطه او قيام و استوارى يابد همچنين بايد كسى باشد كه به صفت عصمت آراسته و در مأموريت مهم حفاظت از دين و هدايت مردم به سوى آن جانشين
هامش
( 1 ) . نساء / 59 .
( 2 ) . تفسير كبير 10 / 144 ، و ر . ك بحث مفصلى كه حضرت علامه طباطبايى در تفسير اين آيهء شريف در تفسير شريف الميزان 4 / 378 - / 401 آوردهاند .