تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجمع المسائل ( فارسي ) — صفحة 168

مساهمون:

ص١٦٨
ج - صحت آن بدون اشباع ، بعيد نيست اگر چه فتحه كاملا ظاهر نشده . لكن چنانچه فتحه را كاملا اظهار كنند أوفق به قواعد وأحسن است ولى با اشباع ، غلط است .
س 166 - شخصي است شصت وپنج سأله كه أغلب در نمازهاى يوميه در ركعت آخر ، سجده آخر ، مىگويد ( يا رطيف ارحم عبدك الضعيف ) نمازهاى أو از أول تاكنون چه صورت دارد ؟ . ج - در فرض سؤال ، نمازهائى كه با اين كيفيت از روى غفلت خوانده محكوم به صحت است ولكن بعدا يا اين ذكر را نگويد يا آن را بطور صحيح بگويد وصحيح آن يا لطيف است
س 167 - بعد از حروف مد اگر حرف بعد از آنها را به خاطر وقف كردن ، ساكن تلفظ نمائيم ( مثل : نستعين ، رحيم ، مستقيم ) آيا مد ، واجب است يا مستحب ؟ . ج - در فرض سؤال مد واجب نيست .
س 168 - در رساله مرقوم فرموده‌ايد ، در نماز ، حمد با يك سوره كامل بايد خوانده شود حالا كسى حمد را بخواند وچون هميشه سوره توحيد را مىخوانده بنا به عادت قبلي يك مرتبه متوجه شده به آخر سوره توحيد رسيده است . آيا همان سوره كفايت مىكند يا بايد دوباره برگردد وسوره را با قصد بخواند ؟ . ج - در فرض سؤال اعاده سوره لازم نيست .
س 169 - در مبطلات نماز مسأله 1143 در توضيح المسائل فرموده‌ايد : ( اگر شخص نمازگزار كلمه‌اى را به قصد ذكر بگويد مثلا بگويد ( الله أكبر ) ودر موقع گفتن آن ، صدا را بلند كند كه چيزى را به ديگرى بفهماند اشكالى ندارد ولى اگر به قصد اين كه چيزى بفهماند بگويد اگر چه قصد ذكر هم داشته باشد نماز ، باطل مىشود ) فرق بين اين دو جمله را كاملا نفهميديم . وديگر اين كه در فرض أول مرقوم فرموده‌ايد كه الله أكبر بگويد آيا مقصود ، تكبير موقع رفتن به ركوع ويا سجود وأمثال آن است ، يا مطلقا وهر جاى نماز كه باشد وآيا اگر ذكرهاى ديگر مثل بحول الله يا سمع الله وأمثال اينها را هم در محل خود بگويد ، همينطور است وهر گاه