تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجمع المسائل ( فارسي ) — صفحة 170

مساهمون:

ص١٧٠
أذكار ، به حكم خدا ورسول بايد به همان ألفاظ مخصوصة عربى خوانده شود .
س 173 - اشخاصى كه سواد ندارند وياد گرفتن تجويد قرائت ، برايشان مشكل است وهمچنين بعد از ياد گرفتن هم بواسطة عدم توجه ، زود فراموش مىنمايند در اين صورت به همان نحو عبارتى كه بدون غلط باشد بخوانند چه صورت دارد ؟ . ج - اگر طورى بخوانند كه غلط باشد وقدرت بر ياد گرفتن داشته باشند نمازشان باطل است ولكن محسنات تجويدى را لازم نيست مراعاة كنند .
س 174 - شخصي در أوائل تكليفش ، در نماز سوره ( قل هو الله أحد ) مىخوانده واز جهت جهل وتقصير ، هاء ( هو ) را به لام ( قل ) وواو ( هو ) را به ( الله ) متصل مىنمود كه ( قله والله ) مىشد در اين صورت نمازهائى كه به اين كيفيت خوانده قضا دارد يا نه ؟ . ج - با تمكن از تصحيح ، احتياط لازم آنست كه نمازهائى كه به اين نحو خوانده قضا نمايد .
س 175 - هر گاه كسى در بسم الله از جهتي شك نمود كه صحيح گفته يا نه حتى از جهت جهر واخفاف در اين صورت اعاده آن چه صورت دارد ؟ . ج - اگر بعد از فراغ از كلمه ، شك در صحت نمايد اعتنا نكند واگر در حين أداء ، با شك در صحت ، ادا شود تكرار كند ودر هر دو صورت اگر رجاءا بسم الله را تكرار نمايد اشكال ندارد .
س 176 - يكى از أئمة جماعت در سوره حمد ، گاهى به جاى ( مالك يوم الدين ) ( ملك يوم الدين ) قرائت مىكند ودر كتاب صراط النجاة مرحوم آقا سيد أبو الحسن أصفهاني قدس سره دومى ( ملك يوم الدين ) را ترجيح مىدهد اكنون حضرت آية الله نظر مبارك را مرقوم فرمايند . ج - هر دو وجه ، جائز است .
س 177 - آيا مناط در وقف ، نفس تازه كردن است يا مكث كردن ولو نفس را تازه نكنند ؟ . ج - نفس تازه كردن ، لازم نيست .