حضرت را به كوفه تبعيد كنند .
محمّد بن بلبل گويد : معتزّ به سعيد حاجب دستور داد كه ابو محمّد را به سمت كوفه ببر و در طول راه گردن او را بزن « 1 » .
ابو الهيثم نيز كه از اصحاب حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام بود نامهاى به آن حضرت نوشته و در رابطه با دستور معتزّ دربارهء تبعيد آن حضرت به كوفه سؤال كرده و در آن نامه نوشته بود :
« خداوند مرا فداى شما كند . خبرى به ما رسيده كه ما را بسيار ناراحت و اندوهگين نموده است » ، حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام در پاسخ او نوشتند :
سه روز ديگر به شما فرج و گشايشى خواهد رسيد ، و بعد از سه روز معتزّ از خلافت خلع شده و به قتل رسيد « 2 » .
رابطه ميان حضرت امام عسكرى عليه السّلام و معتزّ چيزى جز همان جنگ و دشمنى قديمى نبوده است كه جز در زمانهاى بسيار كوتاه ، از ابتداى سلطنت بنى عبّاس كه پس از سقوط دولت اموى ، خلافت را در دست گرفتند ، همواره ادامه داشته است ، حيلههاى هيأت حاكم و مراقبت دائم آنان از تحرّكات امام عليه السّلام نيز گواه اين مطلب است . اين تنها بدين دليل بود كه خلفا از مقام و الا و نقش فعّال ائمّه عليهم السّلام در ميان امت ، آگاهى داشته و براى بقاى سلطنت و نظام خود از ائمّهء اطهار عليهم السّلام بسيار هراسان بودند ؛ سلطنتى كه پايههاى آن را با شمشير و خون بر سرهاى بريدهء فرزندان بيگناه و پرهيزكار امت اسلام بنا نموده بودند .
محمّد بن على سمرى بر ما روايت مىكند كه امام حسن عسكرى عليه السّلام كشته
هامش
( 1 ) . كشف الغمّه 3 / 206 .
( 2 ) . الخرائج و الجرائح 1 / 451 / 36 .