بخش دوم دورهء حضرت امام عسكرى عليه السّلام
حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام بخش عمدهء عمر شريف خود را در پايتخت حكومت عبّاسى يعنى شهر سامرا گذرانده و با همهء شرايط ، رويدادها و موضعگيرىهايى كه پدربزرگوارش حضرت امام هادى عليه السّلام با آن روبرو بود ، همگام و همدم بوده است ، سپس در سال 254 ه ق با شهادت پدر بزرگوارش رهبرى امت و مسئوليت امامت را در سن بيست و دو سالگى در دست گرفت .
مواضع آن حضرت نيز بهعنوان مرجع فكرى و روحى اصحاب و پيروان خود ، امتداد مواضع پدر بزرگوارش بود . آن حضرت علاوه بر وظيفهء مهم برنامهريزى و زمينهچينى براى غيبت پسر بزرگوارش حضرت امام مهدى منتظر عليه السّلام مىبايست به مصالح عقيدتى و اجتماعى جامعه نيز بپردازد « 1 » .
حكومت وقت عليرغم ضعفى كه دولت عبّاسى را در زمان امام عسكرى عليه السّلام احاطه كرده بود ، همچنان برنامههاى خشونتبار خود را در رابطه با آن حضرت و گروه نخبگان پيرو آن حضرت كه مطيع تعاليم و ارشادات حضرتش بودند ادامه مىداد . آنان به هيچوجه در مراقبت از آن حضرت كوتاهى نكرده و هيچگاه در برخورد ، به زندان انداختن و يا تبعيد آن حضرت
هامش
( 1 ) . الائمّة الاثنى عشر / 235 .