وزارت
پست وزارت از منصبهاى حساس دولت عباسيان بود و غالبا وزير از اختيارات كامل برخوردار مىشد ، به اين معنا كه خليفه دست وزير را در تمام شئون دولتى باز مىگذارد و خود فارغ از هر دغدغهاى به خوشگذرانى ، هوسبازى و . . . مىپرداخت . به عنوان مثال ، مهدى عباسى « يعقوب بن داوود » را به وزارت خود برگزيد و تمام امور دولت ، امت و مملكت را به او تفويض كرد و خود به كامجويى و عياشى پرداخت .
هارون الرشيد نيز « يحيى بن خالد برمكى » را به وزارت خويش برگزيد و تمام اختيارات دولت را به وى سپرد و به دنبال عيش و نوش خود رفت كه « شبهاى سرخ فام » او بهترين گواه است . يحيى نيز آنگونه كه خوش داشت ، در امور دولت دستاندازى كرد . وى ثروت بزرگى را هزينهء مداحانى كرد كه وى را مىستودند . با صرف ميليونها [ دينار و درهم ] از بيت المال مسلمانان ، املاك و عمارتهاى زيادى براى خود فراهم آورد . اين كار او آنچنان بىحساب بود كه خشم هارون را عليه او برانگيخت و سرانجام ، هارون او را دستگير و تمام دارايىاش را مصادره كرد و فرزندش جعفر را كشت .
چون مأمون به خلافت رسيد ، دست وزير خود « فضل بن سهل » را در امور دولت باز گذاشت و فضل آنگونه كه مىخواست و مىپسنديد رفتار مىكرد .
او از غارت بيت المال و رشوهخوارى ثروت هنگفتى اندوخت . در روزگار آنان انواع مصيبتها و گرفتارىهاى وصفناشدنى بر امت تحميل شد . اين وزيران به كار گمارده شده بودند تا ثروت مردم را غارت كرده ، خوارى را بر آنان تحميل كنند و در واقع مشت آهنين خليفگان بر سر مردم بودند .