2 . اسماعيل بن مخلّد سرّاج گويد : اين نامه از امام صادق عليه السّلام بهسوى اصحابش صادر شد . او نامه را ذكر مىكند تا آنجا كه گويد :
آنان در حالىكه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله قبل از وفات خود با آنها عهد و پيمان كرده بود ، مىگويند پس از دنيا رفتن پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله ما مىتوانيم براساس آنچه را كه رأى مردم بر آن اجتماع كرده عمل كنيم . آنان در اين كار مخالف خدا و رسول او هستند ، پس هيچكس جرأت بر خدا پيدا نكرده و ضلالتش آشكارتر از آنان كه اينچنين اعتقادى دارند نيست .
تا آنجا كه فرمود : و همچنان كه در زمان حيات پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله مردم اجازه نداشتند در مقابل كلام و نظر آن حضرت به هوا و هوس و رأى و قياس خود عمل كنند ، همچنين پس از رحلت آن حضرت نيز كسى اجازه ندارد تا به هوا و رأى و قياس خود در مخالفت با آن حضرت عمل نمايد . سپس فرمودند : از آثار رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سنّت او پيروى كنيد و به آنها تمسّك جوييد و از هوا و هوس و آراء و عقايد عقلى خود پيروى نكنيد . چرا كه گمراهترين مردم در نزد خدا كسى است كه بدون هدايت خداوندى به دنبال هوا و رأى خود مىرود .
و همچنين فرمودند :
« أيّتها العصابة ، عليكم بآثار رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سنّته ، و آثار الأئمة الهداة من أهل بيت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله من بعده و سنتهم ، فإنّه من أخذ بذلك فقد اهتدى و من ترك ذلك و رغب عنه ضلّ . . . » ؛
اى جماعت ، بر شما باد كه آثار رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سنّت او آثار ائمّهء هدى از اهل بيت رسول خدا را پس از او دريابيد . چرا كه هركس چنگ به ريسمان آنان بزند هدايت شده و هركس اين كار را ترك كرده و از او روگردان شود ، گمراه مىشود » .
او اين نامه را كاملا تا آخر ذكر كرده است « 1 » .
هامش
( 1 ) . روضهء كافى 8 / 2 ، كتاب الرّوضة ، رسالة ابى عبد اللّه ، ح 1 .