سمت كسى احتياج پيدا نمىكنيم . حتّى در آن ديهء نواختن يك تازيانه ، نيم تازيانه يا يك چهارم تازيانه و حتى ارش خدش [ ديهء خراشيدگى ] نيز هست « 1 » .
راههاى انحرافى
1 . امام صادق عليه السّلام فرمودند : قياس و رأى را رها كن كه آنچه را گروهى دربارهء دين خدا گفتهاند ، دليلى آشكارى ندارد « 2 » .
2 . ابى شيبهء خراسانى گويد از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود :
« إن أصحاب المقاييس طلبوا العلم بالمقاييس ، فلم تزدهم المقاييس من الحق إلّا بعدا ، و ان دين اللّه لا يصاب بالمقاييس » ؛
صاحبان قياس ، دانش را با قياس طلب كردهاند . امّا آن قياس آنها را فقط از حقّ دور تر كرد . چرا كه دين خداوند با قياس به دست نمىآيد « 3 » .
3 . در نامهاى كه امام صادق عليه السّلام براى معتقدان به رأى و قياس نوشتهاند آمده است :
آنان مىگويند : ما جز آنچه را كه عقل و فهم ما درك مىكند ، چيز ديگرى را قبول نداريم ، پس خداوند متعال آنها را به اين روزى كه گرفتار آمدهاند مبتلا ساخته است . آنها را وانهاده و رها كرده است ، تا آنجا كه بندهء نفس خود گشته و خود خبر ندارند . اگر خداوند از كار آنها راضى بود ، ديگر براى آنها پيامبر نمىفرستاد كه در ميان آنان داورى كرده و آنان را از اين حالت باز دارد « 4 » .
4 . در وصيّت مفضّل بن عمر آمده است كه گفت : از امام صادق عليه السّلام شنيدم
هامش
( 1 ) . كافى 1 / 240 ، كتاب الحجّه ، باب فيه ذكر صحيفه ، حديث 3 .
( 2 ) . علل الشرايع 1 / 88 باب 81 ، باب علّة المرارة فى الاذنين ، ح 4 .
( 3 ) . وسائل به نقل از كافى 27 / 43 ، قضاء ، باب 6 ، از ابواب صفات قاضى ، ح 18 .
( 4 ) . محاسن 1 / 209 ، كتاب مصابيح الظّلم ، باب 7 ، ح 76 .