اى قوم ، به خدا قسم كه اين كلمات ، همان كلماتى است كه شعيب پيامبر با آن مردم را دعوت كرد ، به خدا سوگند اگر به سوى اين مرد نرويد و بازارهاى خود را بازنكنيد عذاب خداوند [ همچون زمان شعيب ] از بالا و پايين بر شما نازل خواهد شد . اينبار مرا تصديق كرده و از من اطاعت كنيد و اگر خواستيد بعدا ديگر از من اطاعت نكنيد و در هر كارى مرا تكذيب نماييد . امّا بدانيد كه من خيرخواه شما هستم .
اهل آن شهر وحشت كرده و دعوت پيرمردى كه آنان را نصيحت كرده بود پذيرفتند . در مغازههايشان را بازكردند و امام عليه السّلام آنچه را كه مىخواستند خريدند « 1 » ، و بدينگونه بود كه نقشهء شيطانى طاغوت زمان هشام بن عبد الملك و آنچه را كه براى نابود كردن امام باقر عليه السّلام برنامهريزى كرده بود همه فاسدشده و درهم شكست . خبر اين مسأله و ناكام ماندن اين توطئه به گوش او رسيد . امّا هشام بن عبد الملك به اين مقدار از پستى و دشمنى بسنده نكرد .
وى مدام به دنبال به راه انداختن غائلههايى براى امام باقر عليه السّلام بود تا اينكه سمّى كشنده براى به شهادت رساندن آن حضرت فرستاد كه جريان كامل شهادت آن حضرت را در بخشهاى آينده ذكر خواهيم نمود .
مهمترين ويژگىهاى عصر امام باقر عليه السّلام
1 . در فاصلهء زمانى بين سالهاى 95 تا 97 هجرى كه ابتداى امامت امام محمّد باقر عليه السّلام است ، حاكم اموى وقت ، وليد بن عبد الملك بود . وى شيوههايى را در پيش گرفت تا بتواند نارضايتى مردمى را كه در اثر سياست مخوف حجّاج
هامش
( 1 ) . مناقب 4 / 690 ، بحار الانوار 11 / 75 ، و ر . ك حياة الامام المحمّد الباقر 2 / 40 - 66 .