اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها ؛
خدا روح مردم را هنگام مرگشان به تمامى باز مىستاند . و در همان مجلس با اين جواب صريح به مبارزه با انحراف عقيدتى حاكم برخاستند و فرق ميان توفّى نفس ( گرفتن جان ) - كه قرآن آن را در هنگام مرگ طبيعى به خدا نسبت مىدهد - و قتل كه عبارت از خارج كردن روح مقتول توسط قاتل قبل از رسيدن زمان مرگ طبيعى است روشن فرمودند .
امام عليه السّلام در پاسخ اين سؤال كه : آيا مصيبتهايى كه به مردم مىرسد به واسطهء قضاوقدر الهى است يا به واسطهء اعمال خود آن ؟ فرمودند :
رابطهء قضاوقدر و اعمال انسانها مانند رابطهء روح و بدن است . . . و خداوند بندگان صالح خود را در اين زمينه يارى مىكند ،
سپس فرمودند :
بدانيد كه ستمكارترين مردم كسى است كه ستم خود را عين عدل ببيند و عدل را از كسى كه هدايت يافته است ستمكارى شمارد « 1 » .
و بدين ترتيب با عقايد انحرافى « تشبيه » ، « تجسيم » و « ارجاء » به مبارزه برخاستند .
امام سجاد عليه السّلام در رابطه با امامت و ولايت خود نيز بدون هيچ تقيه يا پرده پوشى و با كمال صراحت و روشنى اين مطلب را اعلام نموده و احاديث متعددى وجود دارد كه بر اين امر تصريح مىنمايد از آن جمله است :
« نحن أئمّة المسلمين ، و حجج اللّه على العالمين ، و سادة المؤمنين و قادة الغرّ المحجّلين و موالي المؤمنين ، و نحن أمان أهل الأرض ، كما أنّ النجوم أمان لأهل السماء . . . و لو لا ما في الأرض منّا لساخت بأهلها ، و لم تخل الأرض منذ خلق اللّه
هامش
( 1 ) . توحيد صدوق / 366 .