و از سر حسد و نيز تحقير جايگاه على عليه السّلام و موقعيت رهبرى الهى او ، خلافت را به خود اختصاص دادند .
پس از آن ، خانهء زهرا عليها السّلام مورد هجوم ناگهانى قرار گرفت و على عليه السّلام براى بيعت با ابو بكر به بند كشيده شد تا دولتى كه از هر سو مورد تهديد خطرات بود ، روى آرامش ببيند .
در تمام اين اوضاع و احوال ، امام حسن و امام حسين عليهما السّلام ناظر دگرگونى حوادث و رخدادها بوده و مىديدند پس از مجد و عزّتى كه در دوران جدشان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله برخوردار بودند چگونه خود و اهل بيت پاك رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله به خوارى و ذلت كشيده شدند ، در اين برهه حضرت زهرا عليها السّلام و فرزندانش مواضع گوناگونى اتخاذ كردند و از همان راه و روش اسلامى كه رسول خدا بر ايشان ترسيم فرموده بود و پس از وفات آن حضرت ، به رسالت الهى ارتباط داشت ، فراتر نرفتند . در اينجا به مواضعى كه به امام حسن عليه السّلام به ويژه و يا به وى و برادر بزرگوارش امام حسين عليه السّلام ارتباط دارد ، اشارهاى گذرا خواهيم داشت .
1 . حسنين عليهما السّلام و فدك
پس از رحلت رسول مكرّم اسلام صلّى اللّه عليه و إله حوادثى رخ داد و مخالفان ، قدرت را به دست گرفتند و با نصب ابو بكر به عنوان خليفهء مسلمانان ، على عليه السّلام را از جايگاه طبيعىاش كه خداى سبحان وى را شايستهء آن قرار داده بود ، دور ساختند و فاطمهء زهرا عليها السّلام دخت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و إله را از ارث پدر محروم و آن را غصب كردند و آنچه را رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله در دوران زندگى به ملكيّت زهرا درآورده بود از آن مخدّره مصادره كردند و بين او و ابو بكر پيرامون اين