قاضى نعمان در كتاب « شرح الاخبار » به إسناد خود از عبادة بن صامت نقل كرده كه مردى صحرانشين از ابو بكر پرسيد : من در حال احرام تخم شتر مرغى يافتم و آن را پختم و ميل كردم ، كفّارهء اين عمل چيست ؟
ابو بكر در پاسخ وى گفت : اى مرد ! پرسش بس دشوارى پرسيدى و او را به عمر احاله داد و عمر او را نزد عبد الرحمان بن عوف فرستاد وقتى همه از پاسخ آن پرسش در ماندند به آن مرد گفتند : نزد آن مرد پيشانى بلند - يعنى امير مؤمنان - نيز برو . وقتى آن مرد حضور امام عليه السّلام شرفياب شد ، امام به دو فرمود : پرسشت را از هريك از اين دو نوجوان ( حسن و حسين ) مىخواهى ، بپرس .
مرد عرب ، مسأله را از امام مجتبى عليه السّلام پرسيد : امام حسن عليه السّلام فرمود : اى مرد عرب ! آيا شتر دارى ؟
مرد گفت : آرى .
حضرت فرمود : به تعدادى كه تخم شترمرغ خوردهاى ، شتر ماده مهيا كن و آنها را با شتران نر درآميز و شترانى را كه از آنها به وجود مىآيد ، در خانهء گرامى خدا كه براى انجام حج به زيارتش رفته بودى ، قربانى نما .
امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : امكان دارد برخى از ناقهها پيش از رسيدن وقت ولادت ، سقط كنند .
امام حسن عليه السّلام عرضه داشت : اگر شتران چنيناند در تخممرغ نيز احتمال فاسد شدن وجود دارد » راوى مىگويد : در آن اثناء صدايى شنيده شد كه گفت : مردم ! آنچه را اين جوان فهميده ، همان است كه سليمان بن داوود به آن پى برده است . « 1 »
هامش
( 1 ) . مناقب ابن شهرآشوب 4 / 10 .