خداوند به كوفيان پاداش خير عنايت كند كه به يارى دين خدا برخاستند و به ياوهگويىهاى دلسردكنندگان اعتنايى نكردند و اظهار داشتند على ، برترين شخصيت است كه عوض از پيمانشكنان به پيشوايى او خرسنديم . آن دو ( طلحه و زبير ) عمدا همسر پيامبر را به عرصهء نبرد كشاندند و ساربان ، او را به آرامى سوار بر جمل بدانجا آورد . « 1 »
موج جمعيت يكباره از كوفه به حركت درآمد و هزاران تن با ميل و رغبت به يارى امام عليه السّلام شتافتند و به فرماندهى امام حسن عليه السّلام گسيل شدند تا به منطقهء « ذى قار » رسيده و با امير المؤمنين عليه السّلام كه در آن ديار به سر مىبرد ، ديدار نمودند و حضرت از موفقيت فرزندش حسن شادمان گشت و از تلاشهاى پيگير وى قدردانى به عمل آورد .
4 . رويارويى دو سپاه و سخنان امام مجتبى عليه السّلام
سپاهيان امام عليه السّلام از « ذى قار » به حركت درآمدند و با طى مسير ، به منطقهء « زاويه » « 2 » رسيدند ، حضرت طى نامهاى به عايشه وى را به جلوگيرى از خونريزى و حفظ وحدت و يكپارچگى مسلمانان فراخواند و با ارسال نامهاى به طلحه و زبير ، آنان را به آرامش دعوت كرد و از آنان خواست از ايجاد تفرقه « 3 » ميان مردم دست بردارند ولى هيچيك از آنان به نداى حق طلبانهء امام عليه السّلام پاسخ مثبت نداده و بر ايستادگى و نبرد با آن حضرت ، پافشارى نشان دادند .
عبد الله بن زبير بيش از همه ، مردم را به آشوب و بلوا و خونريزى تحريك مىكرد و تمام ابزار و وسايلى را كه امير المؤمنين عليه السّلام جهت برقرارى صلح و
هامش
( 1 ) . الغدير 2 / 76 .
( 2 ) . محلى در نزديكى بصره ، معجم البلدان ؛ 4 / 37 .
( 3 ) . حياة الامام الحسن از قرشى 1 / 442 - 443 .