تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 119

مساهمون:

ص١١٩
پدرش بيش از هركس ديگر مسئول اين حادثه است زيرا برترين حجت و دليل پدرش اين بود كه با على عليه السّلام دست بيعت داد ولى با دل بيعت نكرد او به ظاهر اقرار به بيعت نمود ولى با ديگران دمخور بود ، اگر بر اين ادعايش دليل و حجت دارد اقامه كند ولى چه برهان و دليلى مىتواند داشته باشد ؟ وى ، از ورود كوفيان به بصره شگفت‌زده مىشود ! ولى ورود حق‌پرستان بر باطل گرايان چه جاى شگفتى است ؟ ما با هواداران عثمان سر جنگ نداريم ولى با شخص جمل‌سوار ( عايشه ) و پيروانش مىجنگيم .

5 . حضور امام على عليه السّلام پس از جنگ جمل

پس از پايان جنگ امير مؤمنان عليه السّلام يك ماه در بصره درنگ فرمود و سپس آن‌جا را به قصد كوفه ترك گفت و عبد الله بن عباس را به فرمانروايى آن شهر گمارد امير المؤمنين عليه السّلام قبل از حركت به سوى صفين و نبرد با قاسطين ( معاويه و هوادارانش ) چند ماه در كوفه اقامت گزيد و طى اين مدت به تعيين وظائف و مسئوليت‌هاى فرمانروايان و سر و سامان دادن امور مردم پرداخت و در اين فاصله ميان او و معاويه و ديگر كسانى كه از خلافتش سر برتافته بودند ، نامه‌هايى رد و بدل شد .

6 . سخنرانى امام حسن عليه السّلام

علامه مجلسى ( رضوان الله تعالى عليه ) در كتاب « العدد » به نقل روايتى پرداخته كه اشاره دارد برخى مردم كوفه امام حسن عليه السّلام را به عجز و ناتوانى از اقامهء دليل و حجت و عدم قدرت بر سخنرانى ، متهم ساختند و شايد اين روايت مربوط به همين برهه باشد . امير المؤمنين عليه السّلام با شنيدن اين اتهامات ،