نقش امام حسن عليه السّلام در حكومت پدر
1 . بيعت با امير مؤمنان عليه السّلام
تودهء مسلمانان با اشتياق فراوان در انتظار بودند در صورتى كه اوضاع ، به كشته شدن و يا كنارهگيرى عثمان بينجامد چهكسى جانشين وى خواهد شد و در اين راستا عدّهاى طمع رسيدن به قدرت داشتند و از آن ميان افرادى چون طلحه و زبير و عايشه ، روند رخدادها را عمق و دايرهء آنها را توسعه مىبخشيدند و شعلهء افروخته را دامن مىزدند و در اين خصوص بيش از همه طلحه از خود عشق و علاقه نشان مىداد و كارش به جايى رسيد كه بر نتايج آن حوادث پيشى گرفت و براى خود جايگاهى دست و پا كرد كه مىپنداشت روزگار ، وى را در آن جاى خواهد داد . از اينرو ، با استيلا يافتن بر بيت المال دقيقا در زمانى كه عثمان در خانهاش محاصره و در قيد حيات بود ، طلحه با مردم نماز مىگزارد .
بىترديد چهار تن از اعضاى باقيماندهء شورا شانس بيشترى از ديگران براى اين كار داشته و سهم على عليه السّلام بيش از همه بود و مردم مدينه و خارج آن بدان حضرت تمايل داشتند حتى شورشيان ، به كسى غير او تمايل نشان نمىدادند زيرا به خوبى مىدانستند آن بزرگوار اهدافى را كه مردم براى دستيابى به آن سر به شورش برداشتهاند بر ايشان عملى خواهد ساخت و در همان زمان آگاهى داشتند كه خشم طلحه و زبير براى حق و رضاى خدا نبوده بلكه آن دو با عثمان و حاشيهنشينانش تفاوتى نداشتند و موضعگيرى طلحه و زبير در قبال عثمان طى روزهاى قبل از كشته شدن وى ، بر اين معنا تأكيد داشت .