تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 102

مساهمون:

ص١٠٢
ج - نيز فرمود : فرمانبردارى از ما مقرون به اطاعت از خداى عز و جل و رسول گرامى او بوده و بر همگان واجب است . خداى متعال فرمود : اى ايمان آورندگان از خدا و رسول و ولى امر خويش فرمان بريد و اگر در مسأله‌اى به نزاع پرداختيد آن را به خدا و رسول بازگردانيد . « 1 » سوم : پيراسته و منزّه بودن امام حسن عليه السّلام از ناحيهء ذات مقدس بارىتعالى آن‌گونه كه آيهء تطهير و روايات رسيده از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله در حق آن بزرگوار صريح در اين معناست ، از سويى اخلاق بسيار نكو و پسنديده و فضايل والاى آن حضرت بر كليهء امور و سخنان ناروايى كه به وى نسبت داده مىشود و با ساده‌ترين قواعد ادب والاى اسلامى و اخلاق نيك انسانى ، سازگارى ندارد ، خط بطلان مىكشد ، به ويژه كسى كه در كنار پدرى چون على عليه السّلام تربيت يافته و پيش از همه سخن رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله را دربارهء او به‌ياد داشت كه فرمود : « انّه مع الحق و الحق معه يدور معه ، حيث دار » ؛ على با حق همراه است و حق با اوست و همه‌جا بر گرد شمع وجودش در گردش است » . بنابراين ، اگر قرار باشد سخنانى كه به امام حسن عليه السّلام نسبت داده مىشود حتى فرومايگان ، تن به آن ندهند ، چگونه مىتوان چنين كلماتى را به چهارمين گوهر گرانمايهء اهل كساء ، نسبت داد كه در آفرينش و اخلاق و رهنمود و سير و سلوك و گفتار ، شبيه‌ترين مردم به رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله بوده است ؟ ! چهارم : آيا با عقل سازگار است امام حسن عليه السّلام كه در كنار جدّ بزرگوارش
هامش
( 1 ) . ينابيع الموده 21 .