اينگونه عملكرد ، پرتوى درخشان از جهاد و مبارزهء يك زن مسلمان ارائه مىدهد كه زهراى مرضيه عليها السّلام آن را در پرتو حمايت رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم به منصّهء ظهور رساند . آن مخدّره براى تقويت دين با تمام توان مشاركت مىجويد و دوشادوش پدر و همسر و فرزندانش در يك عرصه و يك خندق ، به جهاد و مبارزه مىپردازد تا در صفحات تاريخ براى نسلهاى بعدى مسلمانان ، درسى عملى بنگارد تا اين نسل به دور از هوا و هوس و بيهودهگرايى و تباهى به زندگى برخاسته از ايمانى كه اساس و پايهاش ، توحيد و يكتاپرستى است ، پى ببرد و آشنا گردد .
ب . زهرا عليها السّلام در فتح مكه
آنگاه كه بانوى بانوان حضرت فاطمه عليها السّلام شاهد سر فرودآوردن بخش عظيمى از مردم جزيرة العرب تحت قلمرو حكومت اسلامى و گرايش به رسالت پدر بزرگوارش بود ، احساس سرور و شادمانى مىكرد . اكنون اين قريش بود كه با آن همه گستاخى و غرورش يكى از سران خود را به يثرب پايتخت و مركز اسلام اعزام مىدارد تا جهت تمديد مدت پيماننامهاى كه در سفر عمرهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در سال 6 هجرى در حديبيه به امضاى دو طرف رسيد ، با نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم گفت و گو و مذاكره كند .
قريش پس از پيمانشكنى خود نسبت به قراردادى كه به امضاى دو طرف رسيده بود ، رئيس خود ابو سفيان را به مدينه فرستادند تا درخواست قريش را بر پيامبر عرضه كند ولى از آنجا كه پاسخى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم نشنيد ، به گروهى از مسلمانان پناه جست و هيچكس حتى دخترش رمله همسر پيامبر او را پناه نداد ، به على عليه السّلام و فاطمهء زهرا عليها السّلام متوسل شد تا در پيشگاه رسول