چنان كه مثل : تركت الرأى فى تقية رقته ، و موضع آن در واقعهء جذيمهء ابرش است در مصاحبت قصير وزير آن در حال خواستگارى زماد ملكهء جزيره كه پدر او را جذيمه كشته بود ، تفصيل در تواريخ مسطور است ( رك : حاشيهء نسخهء چت ص 224 ) . منينى گويد : در مورد مثل اختلاف كردهاند و قول درست اين است كه دربارهء ابو مسلم خراسانى است ، و نقل اين مثل در كتاب حاضر كاملا مناسب است ، چه منتصر نيز نصيحت شمس المعالى را كه در بيرون رى اشارت كرده بود فراموش نمود چون ابو مسلم داعى بنى عباس ( فتح - الوهبى ج 1 ص 329 ) .
120 - ص 196 س 7 ، دبوسيهء سغد - در نسخ مختلف است و صحيح دبوسيه است كه ناحيهاى است از سغد . در حدود العالم ( ص 65 ) دبوسى يكى از شهركهاى سغد به شمار آمده . ابن حوقل گويد : دبوسيه در آغاز ناحيهء سغد ، و در جنوب رود سغد بر راه خراسان قرار دارد . رك : ترجمهء صورة الارض از نگارنده ص 219 و 227 و فهرست آن .
و اما سغد ، از نواحى سمرقند و يكى از جنات اربعهء دنياست ، سه جنت ديگر غوطهء دمشق ، شعب بوان از محال فارس و ابلهء بصره است . ( نقل از حاشيهء نسخهء چت ص 231 ) نيز رك :
ترجمهء صورة الارض ( فهرست ) ، بخصوص ص 219 به بعد .
121 - ص 196 س 9 ، در بندنور - از قراى بخاراست نزديك جبل ، و مقابر و مشاهدى از صالحان دارد .
در معجم البلدان علاوه بر « نور » ، « نور آباد » نيز از قراى بخارا ذكر شده است . رك :
معجم البلدان .
122 - ص 198 س 16 ، فتى مات . . . - شعر از قصيدهء ابو تمام حبيب بن اوس طائى است در رثاى محمد بن حميد به مطلع :
كذا فليجل الخطب و ليفدح الامر * و ليس لعين لم يفض ماؤها عذر
و ما قبل بيت مذكور در كتاب حاضر بدين سان است :
الا فى سبيل اللّه من عطلت له * فجاج سبيل اللّه و اشتغر الثغر
فتى كلما فاضت عيون قبيلة * دما ضحكت عند الاحاديث و النشر
رك : فتح الوهبى ج 1 ص 345 .
123 - ص 200 س 13 ، منصور عبد الملك الملقب بالسديد - در نسخ خطى جز « شع » كه « بن عبد الملك » را ندارد ، منصور بن عبد الملك ، و در نسخ چاپى منصور بن نوح آمده . در كتب تاريخ منصور ابن نوح بن نصر مكنى به ابو صالح و ملقب به سديد است و اين پادشاه عموى عبد الملك