و براى هر كه مصلح باشد ، آرامى ، و براى هر كه قرب جويد ، نزديكى ، و براى هر كه توكل جست ، وثيقه ، و براى هر كه كارش را واگذار كرد ، اميد ، و براى هر كه خوبى كند ، جايزه ، و براى هر كه سرعت گيرد خير ، و براى هر كه شكيبا بود ، سپر ، و براى هر كه پرهيزد ، لباس ، و براى هر كه راست رود ، پشتيبان ، و براى هر كه گرود ، پناه ، و براى هر كه تسليم شود ، آسودگى ، و براى هر كه راست گويد اميد ، و براى هر كه قناعت ورزد بىنيازى .
اينست حق ، كه راهش هدايت ، و دست آوردنش ، بزرگوارى ، و وضعش نيكوتر ، پس آن ، روشنترين راه است كه منارههايش روشنگر ، و چراغش پاكيزه ، و پايانش بلند ، و مسابقهاش آسان ، گردآورنده هر پيشتاز ، و جائزهاش زود ، و انتقامش دردناك ، ابزارش كامل ، و سواركارانش ارجمند .
پس ايمان راه راست آن ، و كارهاى خير نشانگر آن ، و فقه چراغهاى آن ، و دنيا ميدان مسابقه آن ، و مرگ پايان آن ، و رستاخيز جايگاه گردن آمدن آن ، و بهشت جايزه آن ، و دوزخ انتقام آن ، و تقوى ابزار آن ، و نيكوكاران ، سواركارانش پس ايمان دليل كارهاى خوبست ، و بوسيله كارهاى خوب فقه و فهم آباد شود ، و با فقه از مرگ بترسند ، و با مرگ دنيا پايان پذيرد ، و بوسيله دنيا از قيامت بگذرند ، و با رستاخيز ببهشت گرايند ، و بهشت افسوس دوزخيانست ، و دوزخ پندآموز پرهيزگاران ، و پرهيزگارى ريشه ايمانست « 1 » .
19 - حضرت باقر عليه السّلام فرمود از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام ايمان را پرسيدند ، فرمود : خداوند عز و جل ايمان را بر چهار پايه استوار ساخت ، بر صبر و يقين و عدل و جهاد ، پس صبر را چهار بخش است : شوق ، و مواظبت ، و زهد ، و چشم براهى ، هر كس مشتاق بهشت باشد ، از خواستههايش بگذرد ، و هر كس نگران دوزخ باشد از محرّمات بازگردد ، و هر كس در دنيا زهد ورزد و از
هامش
( 1 ) كافى ج 2 ص 49 و 50 .