نوح نه اينكه به او كافر شود ( بلكه مرام او را تكميل فرمود ) پس هر كه بعد از ابراهيم آمد پيرو صحف و شريعت ابراهيم بود تا وقتى موسى تورات و قانون نسخ صحف را آورد ، پس هر پيامبرى بعد از موسى آمد ، پيرو تورات و شريعت موسى شد تا مسيح انجيل و قانون نسخ مرام موسى را آورد ، پس هر پيامبرى بعد از مسيح آمد پيرو شريعت و آئين او شد تا وقتى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آمد و قرآن ، و شريعت خويش را آورد ، و حلال او تا روز قيامت حلال ، و حرام او تا روز قيامت حرام است ، اينهايند ، پيامبران اولو العزم « 1 » .
برقى نيز همين حديث را روايت نموده « 2 » .
بيان : (
فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ
) مرحوم طبرسى ميفرمايد :
يعنى اى محمّد ، بر آزار اين كافران ، و نپذيرفتن آنها مرام ترا ، صبر كن چنانچه پيامبران صبر نمودند ، و ( من ) در اينجا بيان جنس است ، پس مقصود همه پيامبران است ، زيرا همه آنها بر اداء وظيفه پيامبرى عزم راسخ داشته و مشكلاتش را تحمل نمودند ، و بقولى ( من ) براى تبعيض است ، و اين قول بيشتر مفسّرين ، و نيز ظاهر روايات علماء شيعه است ، سپس در معناى اولو العزم اختلاف كردهاند بعضى گويند كسانى هستند كه دين تازه آورده و شريعت پيش از خود را نسخ نمودند و آنها نوح و موسى و عيسى و محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هستند ، و اين قول ابن عباس و قتاده است و مطابق فرموده حضرت باقر و صادق عليه السّلام نيز هست كه فرمودند ( اين چند پيامبر ) از بزرگان انبيا هستند ، و رژيم ( ساير ) پيامبران بر گردونه آنها ميگردد ، و بقولى آنها شش نفرند : نوح كه بر آزار قومش صبر كرد ، و ابراهيم كه آتش را تحمل فرمود ، و اسحاق كه رنج سربريدن را تحمل كرد ، و يعقوب كه بر فقدان پسر و رفتن بينائيش صبر نمود ، و يوسف بر رنج چاه و زندان ، و ايّوب بر سختى
هامش
( 1 ) محاسن ص 261 .
( 2 ) كافى ج 2 ص 17 .