خوب در غير دين پذيرفته نيست « 1 » .
بيان : ( دينكم ) منصوبست بنا بر اغراء ( اصطلاحى است در علم نحو ) يعنى بگيريد دينتان را و به دو چنگ زنيد ،
( لانّ السّيئة فيه تغفر )
به نظر ما دو احتمال دارد :
اوّل - اينكه كردار غير معقول ، بسا مايه كفر باشد ، چون نماز بىوضوء كه بدعت است و دو كيفر دارد يكى بخاطر اينكه نماز را با شرائطش بجا نياورده ، و ديگر براى اينكه مرتكب بدعت شده و اين گناه براى بىايمانى ، گذشت ندارد ، ولى گناه مؤمن امكان آمرزش دارد ، اگر موجب آمرزش حتمى نشود ، بنا بر اين ، اين گناه مؤمن كه ممكن است آمرزيده شود ، از آن كار خوب غير مؤمن بهتر است و به آمرزش نزديكتر است ، زيرا كار خوب او بدعت بود و چون ايمان نداشت ، عفوى برايش نيست .
دوّم - مقصود حضرت بهتر بودن مؤمن گناهكار است از مخالف اهل بيت كه كار خوب كند زيرا گناه مؤمن احتمال آمرزش دارد ، و بر فرض آمرزيده نشود كيفرش هميشگى نيست ولى مخالف ، عابد ، عبادتش سود ندارد و چون عقيدهاش خرابست در دوزخ جاويد است ، اين هر دو احتمال ، از مطالبى است كه بذهنم خطور كرده و سابقهاى ندارد ، و گويا احتمال اوّل روشنتر است .
هامش
( 1 ) معانى الاخبار ص 185 و امالى صدوق ص 211 .