واقع بين آن دو عموم و خصوص من وجه است .
خلاصه اينكه ظاهر آيات ، معتبر بودن طاعات را در اسلام و ايمان حقيقى تقويت مىكند ولى تحقق يافتن ايمان در صورت باور داشتن پيش از وجوب طاعات ، تقويت مىكند كه ايمان تنها همان باور است ، و طاعات مكمّل آن .
سخن مرحوم شهيد ثانى ، كه خداوند در بهشت بر اكرامش بيفزايد ، پايان يافت ولى شرح تحقيقات او و اعتراضاتى كه بر آنها در نظر بود چون خارج از كتاب ماست نگفتيم و در نظر دارم اگر خدا فراغتى از آنچه مرا از رسيدن به آرزوهايم باز ميدارد نصيبم كند ، به يارى خدا كتاب جداگانهاى در اين موضوع بنويسم .
اوست كه بهر خير و صواب توفيق ميدهد ، و بازگشت بسوى اوست .
باب 25 توضيح معناى اسلام
1 - ماجيلويه از . . . از حضرت صادق عليه السّلام از پدرانش روايت فرمايد كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود ، چنان وابستگى اسلام را بيان كنم كه پيش از من و نيز بعد از من كسى نگويد : اسلام همان تسليم است ، و تسليم همان باور است ، و باور همان يقين است ، و يقين همان پرداخت است ، و پرداخت همان كردار است ، راستى مؤمن دينش را از خدايش گرفته نه از رأى خود ، اى مردم دينتان ، دينتان ، به او بچسبيد و هيچ يك از آن دور نشويد ، زيرا گناه در دين بهتر است از حسنه و كار خوب در غير دين « 1 » چون گناه در دين آمرزيده است ولى كار
هامش
( 1 ) علت بهتر بودن گناه در دين از حسنهء در غير دين همانست كه فرمود ، گناه در دين آمرزيده است زيرا خداوند ميفرمايد ( البته حسنات ، گناهان را مىبرد ) و به گناهكار وعده بهشت هم ميدهد آنجا كه ميفرمايد ( چنانچه از گناهان بزرگى كه شما را از آن نهى كردهاند دورى گزينيد . ما از گناهان ديگر شما درگذريم ، و شما را بمقامى بلند و نيكو رسانيم ) ولى حسنه و كار خوب در غير دين پذيرفته نيست تا پاداش داشته باشد ، بلكه موجب زيانست چنانچه ميفرمايد ( هر كس غير از اسلام دين اختيار كند ، هرگز پذيرفته نيست ، و او در سراى ديگر از زيانكارانست ) .
ضمنا توجه داشته باشيد كه منظور حضرت از سيئه كه ميفرمايد در دين آمرزيده است گناه كوچك است زيرا در آيه قرآن ، سيئه در مقابل گناه كبيره قرار گرفته ، بنا بر اين گناه كبيره مايه هلاكت است و وعده دوزخ دارد ، ولى گناه كوچك و سيئه براى اين امت آمرزيده است .