اقامهء حدود الهى در زمان غيبت
اگر پرسيده شود : حكم حدود الهى در زمان غيبت چيست ؟
اگر اين حدود از انجامدهندگان آن جرائمى كه موجب حد مىشود ساقط باشد ، خودش نوعى اعتراف به نسخ شريعت است و اگر ثابت باشد ، پس چه كسى آنها را در زمان غيبت اجرا مىكند ؟
گوييم : حدود الهى كه مورد استحقاق جنايتكاران است ، بخاطر انجام كارهايى كه ايجاب حد مىكند ، برگردن اين افراد ثابت است . حال اگر امام عليه السّلام ظهور كرد در حالى كه هنوز مستحقّ اين حدود نمرده و باقى هست امام عليه السّلام با تكيه بر بيّنه ( شاهد مورد نياز ) يا اقرار خود او ، آن حدود را جارى خواهد كرد .
اما اگر از دنيا رفت ( و هنوز امام ظاهر نشده بود تا اجراى حد كند ) ، آن اجراى حدّ از بين مىرود و گناه از بين رفتن آن برگردن كسانى است كه امام عليه السّلام را ترسانيده و ناچار از غيبت نمودهاند .
و اين مطلب نسخ و ابطال اقامهء حدود الهى بشمار نمىآيد . زيرا اقامهء حدّ در صورتى واجب است كه قدرت بر اجراى حد وجود داشته باشد و مانعى هم در كار نباشد . اما اگر مانعى در كار پيدا شد حدّ ساقط خواهد بود .