او علاوهبر تأليف كتب ، همّت بسيارى بر تربيت و تعليم شاگردان زبده داشت ، و در طول عمر سراسر تلاش و خدمت خود ، هزاران نفر از جويندگان علوم الهى و معارف اهلبيت عليهم السّلام را از سرچشمهء زلال و پرفيض حكمت و دانش خويش سيراب ساخت .
در عظمت او كافى است كه بزرگانى همچون « شيخ طوسى » و « سلّار ديلمى » و « ابو صلاح حلبى » و « كراجكى » و . . . به دست تواناى او و با كمكهاى علمى و تربيتى او ، به اوج قلّههاى دانش و فرهنگ شيعى دست يافتهاند .
آن بزرگوار در ربيع الاول سال 436 هجرى قمرى در بغداد به ديدار الهى شتافت ، و فرزندش بر جنازهاش نماز گزارد و در خانهاش مدفون گشت . بعدها جسد مطهّرش را به آستان مقدس امام حسين عليه السّلام در كربلا انتقال دادند .
مختصرى دربارهء كتاب « المقنع فى الغيبة » :
اين كتاب عليرغم حجم كوچكش از بهترين و نفيسترين كتابهايى است كه در اين مورد نگاشته شده است .
سيد مرتضى براى اولين بار « 1 » ، اين روش كتابت و اسلوب خاص
هامش
( 1 ) خود او در اول بخش تكميلى المقنع بر اين مطلب تصريح دارد و ديگران نيز همچون شيخ طبرسى در اعلام الورى صفحهء 466 آن را مورد تأكيد قرار دادهاند .