در طرح مسايل و شبهات را به طريقه سؤال و جواب ( فان قيل . . . قلنا . . . ) به كار برد و در آن با برهانى قوى و منطقى متين اشكالات مخالفين را جواب داده ، استدلالهاى آنان را باطل ساخته و غيبت امام زمان حضرت مهدى عليه السّلام و اسباب و علّتها و حكمتهاى الهى موجود در آن را ، اثبات نموده است .
سپس در نوشتارى تكميلى كه بعد از اتمام « المقنع » بر آن افزوده است ، مطالب آن را تكميل نموده و در آن از كيفيت ارتباط امام غايب عليه السّلام با اوليا و دوستان خود در طى دوران غيبت ، و نيز از چگونگى رفتار شيعيان با او بحث نموده و به همهء پرسشهايى كه در اثناى اين مباحث ممكن است مطرح شود ، پاسخ گفته است .
« نجاشى » ( متوفى به سال 450 ه . ق ) در كتاب « رجال » « 1 » خود ، و نيز « شيخ الطائفه طوسى » در كتاب « فهرست » « 2 » و « ياقوت حموى » در « معجم الأدباء » « 3 » و « ابن شهر آشوب » در « المناقب » ، از اين كتاب و تكملهء آن سخن گفته و در ضمن تأليفات سيد مرتضى ( قدّس سرّه ) ، از آن نام بردهاند .
هامش
( 1 ) رجال نجاشى : صفحهء 271 .
( 2 ) فهرست طوسى : صفحهء 99 .
( 3 ) معجم الأدباء : جلد 13 صفحهء 148 .