و بروايتى ديكر :
« رسول عليه السّلم فرمود : اين مآئده آوردن جبرئيل در ميان امّتان ما ، همجو مآئده عيسى است در بنى اسرآئيل » .
و فرزدق « 1 » شاعر درين باب در قصيدهء كه بلال بن أبى برده « 2 » را بذان مدح كرده ميكويد :
شعر
و انتم ولاة الحقّ في كلّ مشهد * و من جاء و هنا يستضيف محمّدا
فآووه هدا للقري ثمّ ارسلوا * فاطعمهم ذو المنّ طعما مثرّدا « 3 »
و همچنين احمد بن أبى عبد اللّه برقى « 4 » كويد ، در قصيدهء كه معروفست بذو ، در مدح
هامش
( 1 ) . أبو فراس ، همّام بن غالب معروف به فرزدق ، يكى از مشهورترين شعراى عرب در تمامى دورانها ( دوره جاهلى و اسلام ) ، كه همچو او مستغنى از ترجمه است ، وى در دوره امويان زيست و با آنان روابط نزديكى داشت ، در سال 110 هجرى درگذشت ، يكى از اشعار بلند مرتبه او شعرى است كه آن را بالبداهة در مدح امام زين العابدين عليه السلام سرود .
( 2 ) . بلال بن أبى برده ، نواده أبو موسى اشعرى است ، پدرش أبو برده عامر بن أبى موسى اشعرى از علما و فقهاى كوفه بود ، و قضاوت آنجا را به عهده داشت . بلال امارت بصره را داشت ، و گويند كه در قضاوت ناروا بود ، از اين رو درباره او گفته شده است ( إنّه اول من أظهر الجور في القضاة ) ، يوسف بن عمر ثقفى - والى عراق - او را در سال يكصد و بيست و اندى دستگير و زندانى نمود و در زير شكنجه به هلاكت رساند . « سير أعلام النبلاء : 5 / 6 ، وفيات الأعيان : 7 / 101 ، 112 » .
( 3 ) . در ديوان فرزدق قصائد متعددى در مدح بلال بن أبى برده آمده است ، كه اين دو بيت در ميان آنها نمىباشد .
( 4 ) . احمد بن محمد بن خالد برقى ، و اين چند بيت شعر در هيچ منبع ديگرى نيامده است .