أبو بكر ، و عمران ، و آدم ، و عمر ، و حمّاد بن أبى بكر « 1 » ، فرزندان و فرزندزادكان عبد اللّه ، و از فرزندان احوص و غير ايشان بودند .
جون نامه بذيشان رسيد ، مجموع بذين جانب آمدند ، و هر يكى را ناحيتى بدادند :
بابى بكر : رستاق فراهان .
و بپسرش حمّاد بن أبى بكر : رستاق ساوه ، با ضيعتهآئى كه به خود بعد از آن بخريد .
و بعمران : رستاق طبرش و غيره .
و به آدم : رستاق قاسان و غيره .
و بعمر : رستاق دور آخر .
و همچنين فرزندان احوص « 2 » ، مثل اين فرا كرفتند .
بعد از آن سلمهء بن سلمهء همدانى « 3 » - عامل رشيد بجبل ، و بروايتى ديكر : رئيس همدان - معلوم كرد فرود آمدن ايشان بذين ناحيت ، و بيشترين ضيعتها ، و ساوه ، و وزواه ، و طبرش ، و جهرود ، و كوزدر از آن او بودند ؛ مجموع را بذيشان فروخت .
بعد از آن اين طائفه عرب غلو « 4 » كردند ، [ و ] « 5 » بر بعضى از ضيعتهآىء همدان و رى و اصفاهان ، با هر دو ثيمره « 6 » ، تا غايتى كه قم بسبب كثرة ضيعتها همجو شهرها كشت » .
هامش
( 1 ) . چهار نفر اول فرزندان عبد اللّه بن سعد بن مالك بن عامر اشعرى هستند ، و حمّاد فرزندزاده عبد اللّه است .
( 2 ) . در اصل : أخوص .
( 3 ) . در فصل ( ششم از باب اول ) اين تحقيق ، به تفصيل دربارهء سلمهء همدانى ، و خاندان او سخن رفت .
( 4 ) . در تمامى نسخهها ضبط اين كلمه ( غلو ) آمده است كه احتمالا به معناى زيادهروى در بدست آوردن ديه و زمين و ضيعه ( و به اصطلاح امروزى زمينخوارى ) مىباشد ، و نيز احتمال دارد تصحيف كلمه ( غلبه ) بوده باشد .
( 5 ) . افزوده از نسخهء چاپى .
( 6 ) . در اصل : ثيمره ضبط شده است ، كه صحيح آن تيمره است ، چنان كه پيشتر گذشت .