و سيد « 1 » [ اسماعيل بن ] محمد بن يزيد بن ربيعهء بن مفرّع الحميرى « 2 » ، هم ازين طآئفه بوده است ، و درين مذهب و اعتقاد اين نظم كفته است « 3 » :
شعر
يا شعب رضوى انّ فيك لطيّبا * من آل احمد طاهرا معمودا
هجر الأنيس و حلّ ظلّا باردا * فيه يراعى أنمرا و اسودا
و همچنين كفته است :
شعر
لو غاب عنّا عمر نوح ايقنت * منّا النّفوس بانّه سيئوب « 4 »
و سيّد [ اسماعيل ] بن محمّد ، همهء اوقات درين باب غلو كردى ، تا آنكاه كه بصحبت
هامش
( 1 ) . سيّد لقب اسماعيل بن محمد حميرى است .
( 2 ) . أبو هاشم ، اسماعيل بن محمد ، ملقّب به ( سيد حميرى ) يكى از مشهورترين شاعران و اديبان عرب ، او را با اوصافى همچون : عالم ، محدّث ، ثقة ، جليل القدر ، فصيح ، بليغ ستودهاند ، و سنيان او را بخاطر طعنه بر منافقين و خلفاى جور نكوهش كردهاند . و به گفته ابو الفرج اصفهانى وى يكى از سه تن شاعرى است كه بيشترين شعر را در دوره جاهلى و اسلام سرودهاند . و بيشتر سرودههاى او در مدح خاندان پيامبر و امير المؤمنين ، و طعن و نفرين بر دشمنان آنان ، و بويژه غاصبين خلافت بوده است . وى در سال 105 هجرى در بصره در خانوادهاى خارجىمذهب زاده شد ، و در ميانسالى به مذهب كيسانى گرويد ، ليكن بعدها بر اثر ديدار با امام صادق عليه السلام به مذهب حقّ توفيق يافت ، نزديك به 40 سال با خلفاى بنى العباس ارتباط داشت ، و در مدح آنان قصيدههاى فراوانى سرود ، و از جوايز آنان بهرهمند بود .
او در سال 173 هجرى در سالهاى آغازين خلافت هارون الرشيد در بغداد درگذشت . از برخى از معصومين عليهم السلام رواياتى در مدح او آمده است . ابو الفرج اصفهانى در « الاغانى » به تفصيل درباره زندگى و اشعار او نوشته است .
( 3 ) . المقالات و الفرق : 36 ، بحار الانوار : ج 42 / ص 78 .
( 4 ) . همان .